Friday, 8 November 2013

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၈ )

ေနာက္ဆုံးမွာ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိထိန္းလွ်က္ ခေလးႏွစ္ေယာက္ကုိခ်ီ၍ မိမိအိမ္သုိ႔ထြက္လာခဲ့သည္။လမ္းခရီး
တြင္ အဓိရာ၀တိ၊ လက္ရွိ( ဃာဃရာ) ၿမစ္ကမ္းပါးသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ ၿမစ္ကုိၿဖတ္ကူးရန္ကေလး
အၾကီးကုိကမ္းပါးမွာထားခဲ့ၿပီးညကဖြါးၿမင္သည့္ခေလးအငယ္ကုိေပြ႔ခ်ီလွ်က္ၿမစ္၏အၿခားဘက္သုိ႔ကူးသြားခဲ့
သည္။ၿမစ္ကမ္းပါးတဘက္ရွိခ်ဳံပင္ေအာက္တြင္ခေလးငယ္ကုိအ၀တ္မ်ားၿဖင့္ပတ္ထားၿပီးေနာက္တဘက္
ကမ္းတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ခေလးအၾကီးကုိေခၚလာရန္ ၿမစ္ကုိၿပန္ေက်ာ္ၿဖတ္ခဲ့သည္ ။ၿမစ္အလယ္သုိ႔ေရာက္
ရွိကာခေလးငယ္ဘက္သုိ႔လွည့္ၾကည့္ခဲ့သည္။ ထုိ႔အခုိက္အတန္႔မွာပင္ စြန္မုိက္တစ္ေကာင္သည္ အေ၀းမွ
ပ်ံသန္းလာၿပီး ထုိးဆင္းလွ်က္ခေလးငယ္ကုိ နုတ္သီးၿဖင့္ခ်ီယူသြားသည္ကုိၿမင္၍ ပဋာစာရကာလက္ခုတ္
လက္၀ါးတီးကာ စြန္ကုိေၿခာက္လွန္႔ေသာ္လည္း မရဘဲထုိစြန္သည္ ခေလးငယ္ကုိသုတ္ခ်ီကာ ပ်ံသန္းသြား
ေလသည္။
    ထုိအၿခင္းအရာကုိၿမင္၍ မိခင္ၿဖစ္သူပဋာစာရီမွာ က်ယ္ေလာင္စြာငုိေၾကြးေလသည္ ၎အခ်ိန္မွာပင္
ပဋာစာရီက စြန္ကုိလက္ခုတ္တီး၍ ေၿခာက္လွန္႔ေနသည္ကုိ သားၿဖစ္သူခေလးအၾကီးမွာ သူကုိအေမက
ေခၚေနသည္ဟုေအာက္ေမ့ကာ ၿမစ္ထဲသုိ႔ခုန္၍ဆင္းေလသည္ ေရစီးအလ်င္မွာ ၾကီးမားေန၍ ထုိခေလး
အၾကီးသည္ ေရထဲသုိ႔ေရစီးၿဖင့္ပါကာနစ္ၿမဳတ္ေသဆုံးေလသည္။ လင္ေယာက်ၤားက ေၿမြကုိက္လုိ႔ေသ
ခေလးအငယ္ကစြန္သုတ္သြားလုိ႔ေသ ခေလးအၾကီးက ေရထံေမ်ာသြားၿပီးေသဆုံးသြားသည့္အၿဖစ္အပ်က္
ကုိၾကဳံရသည့္ပဋာစာရီအတြက္မခံမရပ္နုိင္သည့္အၿဖစ္မ်ီဳးၿဖစ္သြားေလသည္။ သူမသည့္က်ယ္ေလာင္စြာ
ငုိေၾကြးၿမည္တမ္းလာခဲ့ၿပီး အရူးပမာ ဟုိေၿပး သည္ေၿပး ဟုိေၿပာ သည္ေၿပာအေၿခအေနၿဖင့္ သာ၀တၳိၿမိဳ႔
နားသုိ႔သြားခဲ့ေလသည္။ သာ၀တၳိဘက္မွထြက္လာေသာ ခရီးသည္တစ္ေယာက္ကုိ ပဋာစာရီက သူ႔မိဘ
အေၾကာင္းကုိစုံစမ္းခဲ့သည္ ထုိသူေၿပာသည္မွာ " ၿပီးခဲ့သည့္ညည့္တြင္ ေလၾကီးမုိးၾကီးတုိက္ခုိက္ရာတြင္
သူ႔မိဘအိမ္ၿပိဳက်ၿပီး မိဘမ်ားႏွင့္အတူ ၎တုိ႔၏တစ္ဦးတည္းေသာသားလည္း အိမ္နံရံၿပိဳက်၍ ေသဆုံး
သြားခဲ့ရွာၿပီ သုႆန္မွာမီးခုိးမ်ားထြက္ေနသည္မွာ ၎တုိ႔သားအမိ ၃ ဦးတုိ႔ကုိ မီးသၿဂိဳလ္ေနရသ္မွာထြက္
ေပၚေနသည့္ မီးခုိးပင္ၿဖစ္ေၾကာင္း ေၿပာၿပေလသည္။ ထုိသတင္းကုိၾကားသိရေသာ ပဋာစာရီမွာ သတိလစ္
သြားသလုိၿဖစ္ကာ ၎၏ကုိယ္ခႏၶာေပၚ ၀တ္ဆင္ထားေသာ အ၀တ္မ်ားက်ြတ္ၾကေနသည့္အၿဖစ္ကုိပင္
မသိရွိေတာ့ပဲ ရူးသြတ္သြားခဲ့ရေလသည္။
        ခႏၶာကုိယ္ေပၚမွာ အ၀တ္အစားလုံး၀မရွိေတာ့သည့္ ပဋာစာရီသည္ သာ၀တၳိၿမိဳ႔ထဲသုိ႔ ၀င္ကာလမ္းမ
ၾကီးေပၚမွာ ငုိေၾကြးၿမည္တမ္း၍ေနေလသည္။ လူအမ်ားက၎အား အရူးမဟုထင္ကာ ခဲမ်ားၿဖင့္ ပစ္ေပါက္
ကာေမာင္းထုတ္ၾကေလေတာ့သည္။  ၿမတ္ဗုဒၶသည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ ဘိကၡဳသံဃာမ်ားႏွင့္အတူတရား
ေဟာေနစဥ္ပင္ သူမသည္ ေက်ာင္း၀င္းသုိ႔ ငုိေၾကြးၿမည္တမ္းလွ်က္၀င္လာခဲ့ေလသည္။ တရားနာေနေသာ
သူမ်ားသည္ ပဋာစာရီ အရူးမဟုေအာက္ေမ့ကာ တရားသဘင္ခန္းမမွ ေမာင္းထုတ္ရန္ၾကိဳးစားၾကသည္။
ထုိအၿဖစ္အပ်က္ကုိၿမင္၍ ၿမတ္ဗုဒၶက သူ႔ကုိ၀င္လာပါေစဟုမိန္႔ၾကားေလသည္။ ပဋာစာရီက ဘုရားအနား
သုိ႔မေရာက္ခင္ ဘုရားက"သၼီးသတိရွိပါ" ဟုေၿပာလုိက္ေလသည္။ၿမတ္ဗုဒၶ၏ အနုကမၼတုိ႔ေၾကာင့္ ပဋာစာ
ရီမွာတန္႔၍ သတိအနည္းငယ္ရရွိလာခဲ့သည္ သူမသည္ ကုိယ္လုံးထိးၿဖစ္ေန၍ အၿပစ္ကုိသိရွိလာၿပီး
ရွက္ကုိး ရွက္ကန္းၿဖစ္လာသည္ ထုိအခ်ိ္န္တြင္ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ မိန္႔ၾကားခ်က္အရ ရွင္အာနႏၵာမွာ ဒုကုဋ္သကၤန္း
ကုိလွမ္း၍ ေပးလုိက္သည္ ပဋာစာရီမွာ ထုိဒုကုဋ္သကၤန္းၿဖင့္ မိမိကုိယ္ကုိပတ္ထားေလသည္။
         ပဋာစာရီမွာ ၿမတ္ဗုဒၶအား ေလာက၀တ္ၿပဳၿပီး တဖက္တြင္ေနရာယူထုိင္ခ်လုိက္ေလသည္။သူမသည္
ငုိေၾကြးလ်ွက္ မိမိလင္ေယာက်ၤား၊ ရင္းေသြး ႏွစ္ေယာက္ မိဘႏွစ္ပါးတုိ႔ ေသဆုံးရသည့္အေၾကာင္းကုိစုံလင္
စြာ ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ၿမတ္ဗုဒၶမွ ပဋာစာရီအား မိမိကုိယ္ကုိ မိမိထိန္းသိမ္းၿပီးသတိၿပန္ေမြးၿမဴရန္
ေၿပာဆုိမိန္႔ၾကားေလသည္။ ပနာစာရီသင္၏ မိဘ သားသၼီး လင္ေယာက်ၤား မည္သူမဆုိ သင့္ကုိမွန္ကန္၍
အစစ္အမွန္ၿဖစ္ေသာခုိကုိးမွူ႔ မေပးစြမ္းနုိင္ေခ်။ သုိ႔ၿဖစ္ပါ၍ စစ္မွန္႔သည့္ ခုိကုိးမွူ႔ ရရွိနုိင္သည္မွာ သန္႔စင္ေသာ
သီလကုိ ေစာင့္ထိန္းကာ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ၿပဳေပးနုိင္စြန္းရွိသည့္ မဂၢင္လမ္းကုိေလွ်ာက္ပါ။ ထုိလမ္းတုိ႔
သည္သာလွ်င္ ခုိကုိးမွူ႔အစစ္အမွန္ကုိ ေပးစြမ္းနုိင္ပါသည္ဟူ၍ ေဒသနာတရားတုိ႔ၿဖင့္ ေၿဖာင္းဖ်၍ ဥပၸဇၨယာ
ေပးကာ ဘိကၡဴနီသံဃာအၿဖစ္သုိ႔သြင္းေပးလုိက္ေလသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Tuesday, 5 November 2013

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၇ )

                                                 ပဋာစာရာ (ပဋာစာရီ)
သာ၀တၳိၿမိဳ႔ေန သူေ႒းတစ္ဦး၏ သၼီးကညာမွာ ပဋာစာရာဟူ၍မည္၏ ၎သူေ႒းသၼီးသည္မိမိတုိ႔အိမ္မွာ
အလုပ္အေက်ြးၿပဳရန္ ငွါးရမ္းထားသည့္ လုလင္ပ်ိဳတဦးႏွင့္ အေၾကာင္းပါ၍ သူႏွင့္အတူခုိးေၿပးသြားကာ
ရြာတရြာ၌ အၾကင္လင္မယားအၿဖစ္ေပါင္းသင္းေနထုိင္ခဲ့ၾကေလသည္။ တစ္ႏွစ္  ႏွစ္  ႏွစ္ၾကာေသအခါ
ပဋာစာရီမွာ ကုိယ္၀န္ေဆာင္လာ္ည့္အခါ သူမသည္မိဘအိမ္သုိ႔ၿပန္လုိ႔သည့္စိတ္ၿဖင့္ ေယာက်ၤားအားး
အၾကိမ္ၾကိမ္ေတာင္းဆုိလာခဲ့သည္။ ေယာက်ၤားၿဖစ္သူသည္ သာ၀တၳိရွိ သူေယာကၡမအိမ္သုိ႔ မၿပန္၀ံ့သၿဖင့္
ဇနီးပဋာစာရီ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ားကုိဥေပကၡာၿပဳထားသည္။တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔ခေလးေမြႊးဖြါးရန္ အခ်ိန္နီးကပ္
လာခဲ့သည္။ တေန႔တြင္သူေယာက်ၤားသည္အနီးအနားရွိေတာအုပ္ထဲသုိ႔ ထင္းခုပ္ရန္သြားေနသည့္အခ်ိန္
တြင္ပဋာစာရီသည္ အိမ္နားနွီးခ်င္မ်ားအား အေၾကာင္းၾကား၍ သူမတကုိယ္တည္းပင္ သာ၀တၳိဘက္ကုိ
ထြက္လာခဲ့သည္။ ထင္းခုပ္ရာမွ ေနအိမ္သုိ႔ၿပန္လာေသာ ေယာက်ၤားသည္ အိမ္နားနီးခ်င္းတုိ႔မွေၿပာၿပသည့္
အေၾကာင္းအရာကုိၾကားသီ၍ လြန္စြာစိတ္မခ်မ္းေၿမ႔ၿဖစ္ကာ သူဇနီးေနာက္ကုိလုိက္ေလသည္။လမ္းခရီး
တေနရာတြင္ဆုံမိခဲ့သည္ထုိညတြင္မုိးသီးထန္စြာရြာသြန္းခဲ့၍ပဋာစာရီသည္ထုိည၌ပင္သားေယာက်ၤားေလး
တေယာက္ေမြးဖြါးခဲ့သည္။လင္မယားႏွစ္ေယာက္လုံးသည္ ၀မ္းသာအားရၿဖစ္၍ ေနအိမ္သုိ႔ၿပန္လာၾကသည္။
              ဒုတိယအၾကိမ္ပဋာစာရီကုိယ္၀န္ေဆာင္လာတဲ့အခါသူမိဘမ်ားရွိရာ သာ၀တၳိသုိ႔သြားရန္လင္
ေယာက်ၤားထံဆႏၵၿပဳလာခဲ့သည္။ေယာက်ၤားမွာ နဂုိအတုိင္းၿငင္းဆန္ၿပန္သည္။ေနာက္ဆုံးမွာေယာက်ၤား၏
ခြင့္ၿပဳခ်က္မရွိပဲႏွင့္ ပဋာစာရီသည္အိမ္နီးနားခ်င္းတုိ႔အားအသီေပးၿပီးသာ၀တၳိသုိ႔ထြက္ခြါသြားခဲ့သည္။
လင္ေယာက်ၤားမွာ မုိးခ်ဴပ္သည့္အခ်ိန္အလုပ္မွၿပန္လာေသာအခါအိမ္တြင္း၌ဇနီးသည္ကုိမေတြ႔သည့္အ
တြက္ အိမ္နီးနားခ်င္းတုိ႔အားေမးေမးၿမန္း၍ ပဋာစာရာမွာ မိဘမ်ားအိမ္သုိ႔ထြက္သြားခဲ့ၿပီၿဖစ္၍ မ်ားစြာ
စိတ္မခ်မ္းေၿမံၿဖစ္ခဲ့ရသည္။သူစဥ္းစားလာသည္မွာ သူေၾကာင့္ သူေ႒းသၼီး(ကုလကညာ)တစ္ေယာက္က
ဤသုိ႔ဒုကၡဆင္းရဲမွူတုိ႔ကုိခံစားေနရသည္ဟုေတြးေတာကာဇနီးသည္ကုိရွာေဖြနုိင္ရန္ ညတြင္ပင္သာ၀တၳိသုိ႔
သြားသည့္လမ္းအတုိင္းထြက္လုိက္သြားခဲ့သည္။ေတာလမ္းခရီးအၾကားပဋာစာရီကုိေတြ႔ဆုံခဲ့ေလသည္။
ထုိအခ်ိန္တြင္မုိးသီးထန္စြာ ရြာသြန္းၿပီးေလမုန္တုိင္းလည္းၾကေလသည္။ ေတာထျသစ္ပင္တပင္ေအာက္
မုိးခုိေနၾကစဥ္ ပဋာစာရီမွာ ခေလးေမြးဖြါးမည့္လကၡဏာေပၚလာခဲ့ေလသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္လင္ေယာက်ၤား
အနီးအနားရွိထင္းအခ်ိဳ႔ႏွင့္သစ္ရြက္သစ္ေခါက္အခ်ိဳ႔ကုိ ရွာရန္ေတာအနီးအနားသုိ႔ ေလ်ာက္သြားသည့္အခါ
အဆိပ္ၿပင္းသည့္ေၿမြကုိက္ခံရ၍ ထုိေနရာမွာပင္ လင္ေယာက်ၤားလဲက်ေသဆုံးသြားခဲ့ေလသည္။
မုိးထဲေရထဲမွာပင္ပဋာစာရီမွာ ခေလးတစ္ေယာက္ေမြးဖြါးခဲ့ေလသည္ နံနက္မုိးေသာက္လာသည့္အခ်ိန္အထိ
သူေယာက်ၤားၿပန္မလာနုိင္သည္ကုိၿမင္၍ သူမသည္ခေလးတစ္ေယာက္ကုိ ရင္ထဲပုိက္ကာ ေယာက်ၤားအား
လုိက္လံရွာေဖြခဲ့သည္။ အနီးမေ၀း၌ရွိေသာ ေတာခ်ဳံပုတ္တြင္ သူေယာက်ၤားေသဆုံးေနသည္ကုိေတြ႔၍ ေၾက
ကြဲဖြယ္ရာအသံၿဖင့္ ငုိေၾကြးလာခဲ့သည္။
                သူေၾကာင့္ပင္ေယာက်ၤားေသဆုံးခဲ့ရသည္ဟု ရင္ဘတ္ကုိထုကာ ထုကာ က်ယ္ေလာင္စြာငုိ
ေၾကြးခဲ့ေလသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Sunday, 3 November 2013

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၆ )

                                            ဥစၥာဓနသည္ အထြဋ္အၿမတ္မဟုပ္
သာ၀တၳိသည္ စီးပြါးဓနခ်မ္းသာသည့္သူမ်ားေနထုိင္ရာၿမိဳ႔ၿဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ၿမတ္ဗုဒၶသည္ စီးပြါးဓနႏွင့္
စပ္လ်ဥ္းသည့္ မိမိ၏အၿမင္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ကာဤသုိ႔မိန္႔ၾကားခဲ့ေလသည္။ ေလာက၌ ဓနရွင္တုိ႔ထံမွ ေလာက
အက်ိဳးကုိ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟူ၍ မေမ်ွာ္လင့္နုိင္ ၊ တရားဓမၼ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္ေသာ သားေကာင္းရတနာတုိ႔
သည္သာလ်င္ ဆရာမိဘႏွင့္အတူ လူမွူေဘာင္အမ်ီဳးမ်ီဳးတုိ႔၌ က်င္လည္ၾကေသာ လူအဖြဲ႔အစည္၀င္ သူတ
ကာအေပၚ နီတိစည္းကမ္းတုိ႔ႏွင့္ အညီလုပ္ေက်ြးၿပဳသြားနုိင္သည္။ ထုိသုိ႔ေသာသူသည္ ဓနဥစၥာမရွိ သူဆင္း
ရဲပင္ၿဖစ္လင့္အစား မိမိတာ၀န္ကုိ အက်င့္ရွိရွိ က်င့္ၾကံေက်ၿပြန္သြားနုိင္ပါသည္။
           အဆမတန္ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမွူ႔သည္သာ လူတုိ႔အား လုပ္ေက်ြးၿပဳစုၿခင္းတုိ႔ကုိ ဟန္႔တားၿဖစ္ေစသည္
စီးပြါးဓနတုိ႔၏ တပ္မတ္မွူတုိ႔ေၾကာင့္လူတုိ႔သည္ ဥစၥာဓနကုိ ပုိ၍ ပုိ၍ ရွာေဖြဏုေဆာင္းမွူတုိ႔၌ အခ်ိန္ကုန္ေနရ
သၿဖင့္လူ႔ဘ၀၏အၿခားအဓိပၸါယ္ရွိသည့္အရာတုိ႔ကုိရွာေဖြပြါးမ်ားရန္ စိတ္ဆြဲေဆာင္မွူနည္းပါးသြားေစသည္။
ၿမတ္ဗုဒၶမိန္႔ၾကားေပးသည့္ ထုိဥပေဒသကုိ ဓမၼသဘင္တြင္တက္ေရာက္ေနခဲ့ၾကေသာ ကုေဋပရိတ္သတ္မ်ား
က သေဘာမတူနုိင္သည္ၿဖစ္၍ ဓနဥစၥာသာလ်င္ အရာရာ၌ အထြဋ္အထိပ္ၾကေၾကာင္း ေလ်ာက္ထားၾက
ကုန္၏ ဓနရွင္တုိ႔ထံမွ ထုိစကားကုိၾကားလ်င္ ၿမတ္ဗုဒၶသည္ ၎တုိ႔အား ေမးခြန္း (၃)ခြန္းေမးေလသည္။
(၁) ဒါယိကာ သူေ႒းအေပါင္းတုိ႔ ဤေလာက၌ မိမိကုိယ္ပုိင္စိတ္သေဘာထားၿဖင့္ ဇရာဟူသည့္ အုိၿခင္း
တရားကုိ ေဆာင္ၾကပါသလား၊- အုိၿခင္းတရားကုိ ဘယ္သူမွ မဆုိ မိမိဆႏၵၿဖင့္ မေဆာင္ခ်င္ၾကပါဘုရား....
သူေ႒းပရိတ္သတ္ကေၿဖဆုိသည္။
(၂)ဒါယိကာတုိ႔ ေလာက၌ မိမိသေဘာဆႏၵအေလ်ာက္ ေသၿခင္းတရားကုိ ေဆာင္ခ်င္ၾကသူမ်ားရွိပါ့သလား
မရွိပါဘုရား ပရတ္သတ္ကေၿဖဆုိသည္။
(၃)ဤေလာက၌ တဦးတေယာက္ေသာသူသည္ ဆင္းရဲၿခင္းေ၀ဒနာတုိ႔ကုိ လုိလုိလားလားႏွင့္ ခံစားခ်င္ၾက
ပါသလား.၊-ဗုဒၶ၏တတိယေမးခြန္းကုိ မခံစားခ်င္ၾကပါဘုရားဟု တရားနာပရိတ္သတ္အားလုံးက တညီတ
ညြတ္တည္းေၿဖဆုိၾကေလသည္။
        ထုိ႔သုိ႔အေၿဖမ်ီဳးကုိၾကားရၿပီးေနာက္ ဗုဒၶသည္တဖန္ဒါယိကာၾကီးတုိ႔ပုိင္ဆုိင္ထားသည့္ ဓတဥစၥာၿဖင့္
အကုန္အက်ခံကာ(ဇရာ) အုိၿခင္းတရား၊ (မရဏ) ေသၿခင္းတရားတုိ႔ကုိ ေရွာင္ၾကည္၍ ရနုိင္ပါသလားဟု
ထပ္၍ေမးၿမန္းေတာ္မူခဲ့သည္။ သူေ႒းသူၾကြယ္တုိ႔၏အေၿဖမွာ-"ေရွာင္ၾကည္၍မရနုိင္ပါဘုရား"ဟူ၍ၿဖစ္၏
ဗုဒၶကဆက္လက္၍ မိန္႔ၾကားၿပန္သည္။"ဤေလာက၌ ဓနဥစၥာအားကုိးၿဖင့္ အုိၿခင္း၊ နာၿခင္း၊ေသၿခင္းတရား
ကုိေရွာင္ၾကည္၍ လည္းမၿဖစ္နုိင္၊ စိတ္၏ေက်နပ္မွူ႔အရာရာကုိလည္း မၿပဳနုိင္ဆုိပါလ်ွင္ အဘယ္အေၾကာင္း
မ်ားေၾကာင့္ ဥစၥာဓနကုိဤမွ်တက္မက္ရပါမည္နည္း။ ဗုဒၶက ဆက္လက္မိန္႔ၾကားသည့္အခါမွာ..ဒါယိကာ
ဒါယိကာမအေပါင္းတုိ႔ ဥစၥာဓနကုိ"ေဟတု"တစ္ခုအၿဖစ္နားလည္ၾကပါ ဓနဥစၥာသည္ လူဘ၀၏ ပန္းတုိင္
မၿဖစ္နုိင္ပါ ။စီးပြါးဥစၥာတုိ႔ကုိ လြန္ကဲစြာစြဲလန္း တပ္မတ္စြဲလန္းမွူတုိ့ေၾကာင့္ ဆင္းရဲဒုကၡကုိၿဖစ္ေစသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဥစၥာဓန၏ တပ္မတ္မွူတုိ႔ကုိစြန္႔လြတ္ကာ သတၱာ၀ါအေပါင္းတုိ႔အား ေကာင္းစြာ ၿပဳစုလုပ္ေက်ြး
ရသည့္ အမူကိစၥကုိၿပဳလုပ္သြား၍(ပရဟိတ) ကုသုိလ္ပြားမ်ား အားထုတ္သြားသင့္ေၾကာင္း ေဟာၾကား
သြားခဲ့ေလသည္။ ပုညာကမၼ(ကုသုိလ္ကံ)သည္ သာလွ်င္ လူတုိ႔ႏွင့္ အၿမဲပါနုိင္သည့္အရာၿဖစ္ေၾကာ
င္းကုိ
ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Wednesday, 30 October 2013

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၅ )

                                                 အဂၤုလိမာလ
သာ၀တၳိၿပည္၌ အဂၤုလိမာလေခၚ ဓါးၿမတဦးေနထုိင္ခဲ့သည္။ ထုိသူသည္ လူအမ်ားကုိအလြန္မုန္းတီးသူ
တဦးၿဖစ္သည္။ေတာလမ္းတေလ်ာက္ ခရီးသြား ခရီးလာသူတုိ႔အား သတ္ၿဖတ္ကာ၎တုိ႔၏ကုိယ္ခႏၶမွ
လက္ေခ်ာင္းတေခ်ာင္းကုိၿဖတ္ယူကာ လည္ဆြဲမာလ(ပုတီး)အၿဖစ္သီကုံးကာသူလည္ပင္းတြင္ဆြဲပတ္ထား
ေလ့ရွိသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္သူသည္ အဂၤုလိမာလဟူ၍ေက်ာ္ာကားၿပီးသူတကာတုိ႔၏ေၾကာက္စရာအလြန္
ေကာင္းေသာဓါးၿမတဦးၿဖစ္ေနေလသည္။အဂၤုလိမာလ၏ေသာင္းက်န္းမွူတုိ႔ေၾကာင့္သာ၀တၳိၿပည္သူ
ၿပည္သာမ်ားမွာအိမ္မွမထြက္၀ံ့ေလာက္ေအာင္ၿဖစ္လာခဲ့သည္။ထုိ႔အေၿခအေနကုိၿမင္ေတြ႔ရ၍ရွင္ေတာ္
ၿမတ္ဘုရားသည္အဂၤုလိမာလ ခုိေအာင္းေနသည့္ေတာဘက္ကုိထြက္သြားသည္ဗုဒၶအားထုိေတာဘက္
သုိ႔မထြက္ၾကြရန္လူအမ်ားကတားၿမစ္ခဲ့ၾကသည္။သုိ႔ေသာ္လည္းဗုဒၶသည္ထုိေတာသုိ႔ၾကြသြားေလသည္။
ထုိေတာနက္ၾကီးသုိ႔ေရာက္သြားေသာအခါ ခ်ိဳေၿမာင္တခုမွ အဂၤုလိမာလထြက္လာ၍ ဗုဒၶေနာက္ကေၿပး
လုိက္သည္။ဗုဒၶသည္ၾကြသြားသည့္အတုိင္း အလွ်င္အၿမန္ၾကြသြားေၾကာင္းကုိၿမင္၍ အဂၤုလိမာလက(ရပ္ပါ)
ဟုဟစ္ေအာ္အသံၿပဳသည္။ရွင္ဗုဒၶမွ မေၾကာက္မရြံဘဲႏွင့္ (တည္ၾကည္ေသာအသံၿဖင့္) ငါေတာ့ရပ္ၿပီသင္
ေကာဘယ္အခ်ိန္မွရပ္ေတာ့မွာလဲ ၊ ဟုေၿပာခဲ့သည္အဂၤုလိမာလသည္ သူကုိလုံး၀ေၾကာက္ရြံၿခင္းမရွိေသာ
သာမေဏ၏အသံကုိၾကား၍ သာမန္လူေတာ့မၿဖစ္နုိင္ဘဲ ဧကန္မုခ် မဟာပုရိႆတဦးၿဖစ္ပါလိမ့္မည္ဟု
ေတြးကာ ရွင္ေတာ္ဘုရားထံခ်ဥ္းကပ္လာၿပီး ၿမတ္စြာဘုရား၏ ဘုန္းက်က္သေရႏွင့္ၿပည့္စုံသည့္ မ်က္ႏွာ
ေတာ္ကုိဖူးေၿမာ္ကာ-ဘုရားရွင္ထံခုိေအာင္းလာခဲ့ေလသည္။ ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားသည္လည္း အဂုၤလိမာလ
ၾကဴးလြန္ခဲ့သည့္ သတ္ၿဖတ္မွူနဲ႔ပတ္သက္၍ တရားဥပေဒကုိၿပဳခဲ့ရာ"ဟံႆ-သတ္ၿဖတ္မွူ႔သည္ လူေကာင္း
တုိ႔ၿပဳလုပ္သည့္ အမူကိစၥမၿဖစ္နုိင္၊သင္၏ထုိ႔အမွူ႔မ်ိဳးမွာ ၿပစ္တင္ကဲ့ရဲ့ခ်ံ႔ခ်စရာပင္ၿဖစ္သည္။ထုိခ်ံ႔ခ်စရာၿဖစ္
ေနသည့္အမွူမ်ိဳးအသင္ကဲ့ေသာ ဗလေကာင္းသူတုိ႔မေၿပာနဲ႔ အလြန္တရာ ဗလခ်ိဳ႔တဲ့ေနသည့္လူမ်ားက
လည္းက်ဴးလြန္နုိင္ပါသည္။
           အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိအၿပဳအမူသည္ လူတုိ႔အတြက္ အနိမ့္ဆုံးႏွင့္ ကဲ့ရဲ့ၿပစ္တင္ခ်ံ့ခ်ရဆုံး
အလုပ္ၿဖစ္သည္။ အဂုၤလိမာလသည္ ၿမတ္ဘုရား၏ စကားကုိနာၾကားရ၍ ဗုဒၶ၏ အရိပ္အာ၀ါသကုိခုိ၀င္
လာကာ ဘိကၡဳအၿဖစ္ခံယူေလသည္။ ထုိသတင္းကုိမရရွိေသးသည့္ သာ၀တၳိၿပည့္ရွင္ သေရနဇိတမင္းၾကီး
သည္ တေန႔တြင္ဗုိလ္ပါအေပါင္းၿခံရံလွ်က္အဂုၤလိမာလ၏ရန္ကုိ ႏွိမ္ႏွင္းရန္ နန္းေတာ္မွထြက္လာခဲ့ရာ
အဂုၤလိမာလ ကိန္းေအာင္းသည့္ေတာထဲသုိ႔မ၀င္ခင္ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶအား ဖူးေၿမာ္ရန္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းသုိ႔
ဆုိက္ေရာက္လာခဲ့သည္။ၿမတ္စြာဘုရားအား ေလာက၀တ္ပ်ဴငွါၿပီး မိမိထြက္လာခဲ့ရသည့္အေၾကာင္းကုိ
ဘုရားထံေလ်ာက္ထားေတာ္မူေလသည္။
           ေကာသလမင္းၾကီးထံမွ အေၾကာင္းစုံကုိသိရ၍ ၿမတ္ဘုရားသည္ ဘိကၡဳအၿဖစ္ခံယူထားၿပီး
အဂၤုလိမာလအား မင္းၾကီး၏ေရွ့ေမာက္တြင္ေခၚယူ၍ၿပသေလသည္။ ေကာသလမင္းၾကီးမွာ အဂၤုလိမာလ
ကုိၿမင္၍ရုပ္တရက္ မယုံမၾကည္ၿဖစ္သြားသည္။ သုိ႔ေသာ္ ခဏၾကာေသအခါ အဂၤုလိမာလကုိ ထုိကဲ့သုိ႔
ဘိကၡဳတုိ႔၏ သံဃာ၀တ္ၿဖင့္ၿမင္ရသည္ကုိေက်နပ္၍ စိတ္ေပ်ာ္ရြႊင္လာေလသည္။ မင္းၾကီးသည္ဘိကၡဳ
အဂၤုလိမာလအားလုိအပ္သည့္ပစၥည္းပစၥယတုိ႔ကုိေပးလွဴရန္ဆႏၵရွိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားလာသည့္အခါ
ဘိကၡဳအဂၤုလိမာလက ဘိကၡဳအေနၿဖင့္က်ြန္ပ္ဘာမွမလုိေတာ့ပါ။က်ြနု္ပ္သည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစ
သည့္တရားတုိ႔မွ ကင္းရွင္းသြားၿပီၿဖစ္၍ အၿပစ္ကင္းရွင္းသည့္အေနၿဖင့္ ၿမတ္စြာဘုရား၏ အရိပ္အာ၀ါသ
ကုိခုိလွုံကာ မြန္ၿမတ္သည့္ တရားဓမၼတုိ႔ကုိ အားထုတ္သြားပါ့မာ့္အေၾကာင္း မင္းၾကီးထံေၿပာၾကားေလသည္။
သမုိင္းတြင္မွတ္တမ္းတင္ေလာက္သည့္ စိတ္ႏွလုံးေၿပာင္းလဲမူကုိ အဂၤုလိမာလ
က ၿပသခဲ့သည္။

ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Saturday, 15 June 2013

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၄ )

သာ၀တၳိရွီအၿခားအၿခားဥယ်ာဥ္ေနရာမ်ားကုိ ဗုဒၶ၏တရားေဟာပြဲမ်ားက်င္းပရန္ အလုိမက်သည့္ေနာက္ဆုံး
တြင္ေဇတမင္းသားတုိ႔၏ ေဇတဥယ်ာဥ္ေနရာကုိ မ်က္စီက်သၿဖင့္ အနာထပိ႑ိတသည္ ထုိဥယ်ာဥ္ေနရာ
ကုိသူအားေရာင္ခ်ေပးရန္ေတာင္းဆုိသည္။ ေဇတမင္းသားကလည္း သူ႔ဥယ်ာဥ္ကုိမေရာင္းခ်လုိသည့္စိတ္
ၿဖင့္ဥယ်ာဥ္ေၿမေနရာ အစဆုံးကုိ ေရြႊအပုဒရ(အသၿပာ)အၿဖည့္ၿဖင့္ ဖုံးခင္းေပးပါလ်ွင္ေရာင္းနုိင္မည္ၿဖစ္ေၾကာ
င္းေၿပာခဲ့ေလသည္။အနာတပိ႑ိတသူေ႒းၾကီးက မိမိဘ႑ာတုိက္မွ ေရြႊအသၿပာမ်ားကုိလွည္းၿဖင့္တုိက္လာ
ကာ ဥယ်ာသ္ေၿမေနရာကုိ ထုိမုဒရာမ်ားၿဖင့္ခင္းက်င္းေလသည္။ အစြန္းအစ တစ္ခုတစ္ခုမွာေၿမေနရာကုိ
ဆက္လက္ခင္းက်င္းေတာ့မည္ၿပဳလုပ္သည့္အခါ ထုိေၿမေနရာကုိမေရာင္းနုိင္သည့္အေၾကာင္း ေဇတမင္း
သားကေၿပာလာခဲ့သည္။
               ေဇတကုမာရကမည့္သည့္အေၾကာင္းကစၥႏွင့္ပတ္သက္ၿပိး၊ဤမွ်ေရြႊမုဒရမ်ားကုိ အကုန္ခံေနရ
ပါသနည္း။ဟူ၍ သုဒတၱအားေမးေလသည္။ထုိအခါသုဒတၱကဤသုိ႔ေၿဖၾကားေလသည္။"ငါသည္ဤဥယ်ာဥ္
ေနရာတြင္အရွင္ၿမတ္ဗုဒၶအားသီတင္းသုံးေနထုိင္၊တရားေဟာေပးနုိင္ရန္အတြက္ ၀ိဟာရေက်ာင္းတစ္ေက်ာ
င္းတည္ေဆာက္ကာလွဴဒါန္း၍ ကုသုိလ္ရလုိေၾကာင္းေၿပာၿပခဲ့သည္။ရွင္ဗုဒၶ၏တရားၿမတ္ကုိ လုိက္နာက်င့္
သုံးၿခင္းၿဖင့္ ေလာကတစ္ခုလုံး၏အက်ီဳးအၿမတ္ၿဖစ္ေၾကာင္း သူေ႒းသုဒတၱထံမွ ထုိစကားၾကားရ၍မဂၤလာ
ရွိသည့္အမွူကိစၥတြင္ေဇတကုမာရကလည္း ပါ၀င္လုိသည့္စိတ္ဆႏၵၿဖစ္လာခဲ့သည္။ က်န္ရွိသည့္ေၿမေနရာ
ကုိ ေရြႊအသၿပာႏွစ္ဆေလ်ာ္ေၾကးအၿဖစ္ေပးဆပ္ကာေဇတမင္းသားသည္ ထုိေၿမေနရာကုိ သုဒတၱထံမွၿပန္
၀ယ္ယူသည္။ တစ္ဆယ့္ရွစ္ကုေဋေသာ ေရြႊအသၿပာအကုန္က်ခံကာ အနာထပိဏ္သည္ေဇတ၀န္ေက်ာင္း
ေတာ္ကုိတည္ေဆာက္ၿပီး ရွင္ေတာ္ဗုဒၶအားသီတင္းသုံးရန္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။
               ထုိသမုိင္း၀င္မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းေတာ္ကုိေဇတ၀န္ေက်ာင္းဟူ၍ေခၚခဲ့ၾကသည္  ဗုဒၶႏွင့္သံဃာ
မ်ားအတြက္အလွဴဒါနအၿဖစ္ ပထမဦးဆုံးရရွိသည္။ ထုိေက်ာင္းေတာ္ၾကီးသည္ဗုဒၶသာသမုိင္းတြင္ထင္ေပၚ
ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့သည့္၀ိဟာရေက်ာင္းေတာ္ၾကီးၿဖစ္လာခဲ့သည္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ အိႏၵိယနုိင္ငံတြင္ေဇတ
၀န ၀ိဟာရအမည္ၿဖင့္ ေက်ာင္းေပါင္းမ်ားစြာေပၚေပါက္လွ်က္၇ွိသည္။
သာ၀တၱိ၌ တုိးတက္ၿဖန္ပခ်ိလာသည့္ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶဘာသာ၏ ဂုဏ္သတင္းကုိ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္တုိ႔မွ မနာလုိမွူ
ၿဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶၿမတ္စြာ၏အသေရကုိဖ်က္စီးရန္ စိဥၥမာန အမည္ရွိေသာၿပည္တန္းဆာမ
တစ္ဦးအား ေငြေၾကးေပးကာ ဗုဒၶသီၤတင္းသုံးသည့္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ေစလါတ္ခဲ့ၾကသည္။စိဥၥမာန
ဆုိသည့္ အမ်ီဳးသမီးမွာ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔အ၀င္အထြက္ တစ္စတစ္စမ်ားလာခဲ့သည္။တစ္ေန႔တြင္သူမသည္
မိမိ၀မ္းဗုိက္ေပၚ ပိတ္စမ်ားပတ္လာကာ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ထားပုံဟန္ၿဖင့္ ေက်ာ္ေတာ္၌တရားသဘင္ရွိေနသ
ည့္အခ်ိန္တြင္ အမ်ားေရွ့၌ မတ္တပ္ရပ္ကာ ယခုက်မေဆာင္ထားသည့္ ကုိယ္၀န္သည္ဗုဒၶႏွင့္ရလာသည့္
ကုိယ္၀န္ၿဖစ္ေၾကာင္းစြပ္စြဲေလသည္။ ထုိအခ်ိန္ တရားသဘင္၌ ပရေသနဇီတဘုရင္မင္းၿမတ္နွင့္အတူသာ
၀တၳိေနၿပည္ေတာ္မွ သူေ႒းၾကီးအနာထပိ႑ိတႏွင့္  ဥပသီကာမ ၀ိသာခါကဲ့သုိ႔ ဂုဏ္သေ၇ၿမင့္ၿမတ္ေသာပု
ဂၢဳိလ္ထူးမ်ားေရွ့ေမွာက္တြင္ စိဥၥမာနက ထုိကဲ့သုိ႔စြတ္စြဲလာသည္ကုိ ၾကားရ၍ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶကစိဥၥမာန၏ေၿပာ
ဆုိခ်က္မ်ား မွန္မ မွန္ကုိ ငါဘုရားႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ်စိဥၥမာနက သိရွိၾကသည္ဟု ၿမြတ္ၾကားသည့္အခါတရား
နာပရိတ္သပ္က အံ့အားသင့္ကာ ခပ္မဆိတ္ၿဖစ္ေနၾကသည္။ ထုိခဏမွာပင္ ၎အမ်ီဳးသမီး၏၀မ္းဗုိက္ေပၚ
စည္းထားေသာအ၀တ္စတုိ႔သည္ ေလ်ာ၍ ေၿမေပၚသုိ႔က်လာသည္။ထုိအၿဖစ္အပ်က္ကုိၿမင္ေတါ႔၍ လူတုိ႔
သည္စိဥၥမာနကုိ ထုိေနရာ၌ပင္ သတ္ၿဖတ္ပစ္ၾကရန္ေၿပးလာၾကကုန္၏ ရွင္ေတာ္ ဗုဒၶသည္ ထုိပရိႆ္အား
တားၿမစ္လုိက္ၿပီး စိဥၥမာနအားခြင့္လါတ္ေပးၾကရန္ ေၿပာေတာ္မူေလသည္။ စိဥၥမာနသည္လည္းမ်ားစြာအရွ
က္ကြဲလာ၍ ေရကန္တစ္ကန္အတြင္းခုန္ဆင္းကာ မိမိကုိယ္ကုိ အဆုံးစီရင္သြားေလသည္။ဒီေနရာကုိယခု
တုိင္ေတြ႔ရွိနုိင္ပါသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၃ )

                                                 ကစၥိကုဋိ(အဂၤုလီမာလ၏ထုပ)
        GEN.CUNNINGHUM ကတရုတ္ခရီးသည္မ်ား၏မွတ္တမ္းကုိ အကိုးအကားမ်ားၿဖင့္ကစၥိကုက်ပ္ီကုိ အဂၤုလီမာလထုပ ဟူ၍သတ္မွတ္ေၾကၿငာခဲ့သည္။ ၍ထုပမွၿမိဳ႔၏ အၿမင့္ဆုံးကုန္မ်ားအနက္လမ္းတစ္ေလ်ာက္
တစ္ေလ်ာက္တြင္ ပထမ ဆုံးေတြ႔ရသည့္ကုန္းေပၚမွာတည္၇ွိပါသည္။ ေၿမစိမ္းၿဖင့္တည္ေဆာက္ထားသည္
ၿဖစ္၍၎ကုဋီကုိ ကစၥီကုဋီဟူ၍ေခၚထားသည္။အဂၤုလီမာလဟူသည့္အမည္နာမသည္ ယေန႔အထိေၾကာက္
မတ္ဖြယ္ရာေကာင္းေသာ နာမည္တစ္ခုၿဖစ္ေနသည့္ပမာ ကစၥိကုဋီတည္ရာေနရာသည္လည္းလ်ိဴၾကီးတစ္
ခုၿဖစ္သည္။ထပ္၌ ထုပပမာခြ်န္ထြက္ေနေသာဤ အဂၤုလီမာလထုပသည္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေနေသာေန
ရာၿဖစ္ေနသည္။ေအာက္ေၿမေနရာတြင္ လ်ိဴေၿမာင္ကုိ အဂၤုလီမာလ လ်ိဴဟုေခၚသည္။ခရီးသည္မ်ားကမူထုိ
လ်ိဴထဲသုိ႔မည္သူမ်ွမ၀င္ရဲ့၀ံ့ေခ်။
                                                  ပကၠီးကုဋီ(အနာထပိ႑-တုပ)
ကစၥိကုဋိမွ အနည္းငယ္ေ၀းကြာသည့္ ကုန္းေၿမတစ္ခုေပၚမွာအုတ္တုိ႔ၿဖင့္တည္ေဆာက္ထားေသာကုဋီတစ္ခု
ရွိေနပါသည္။၎ကုိ ပကၠီကုဋီဟုေဒသခံမ်ားကေခၚေ၀ၚၾကသည္။
          ဤကုဋီကုိတရုတ္ခရီးသည္ဖာဟိယာန္က အနာထပိ႑ိက(အနာထပိဏ္)တူပဟူ၍မွတ္တမ္းတင္ခဲ့
သည္ဤတူပအတြင္းပုိင္းတြင္အနာထပိ႑ီကသူေ႒းၾကီး၏ ေရြႊအသၿပာမ်ားသုိေလွာင္သည့္(ဘ႑ာတုိက္)
ဂုိေဒါင္းၾကီးတစ္ခုရွိသည္။ ဤေနရာကုိလာေရာက္ၾကည့္ရွူၾကသည့္ၿပည္တြင္းၿပည္ပခရီးသည္တုိ႔သည္ထုိဂုိ
ေဒါင္ထဲသုိ႔ ေငြဒၤါးမ်ားပစ္ခ်ကာ အနာထပိဏ္ သူေ႒းၾကီးပမာ စီးပြါးခ်မ္းသာရရွိလုိေၾကာင္းဆုေတာင္းၾကပါ
သည္။ေဒသခံကေလးမ်ားကခရီးသည္မ်ားပစ္ခ်သြားခဲ့ၾကသည့္ ခ်က္ခ်င္းထုပ္ယူသြားၾကသည္။
သူေ႒းၾကီးအနာထပိဏ္၏ ငယ္နာမည္မွာ(သုဒတၱ)ၿဖစ္သည္ သူသည္မိဘမဲ့ကေလးမ်ားႏွင့္ သူဆင္းရဲမ်ား
ကုိပိဏၭ(ေဘာဇဥ္)ႏွင့္အ၀တ္စသည့္ပစၥည္းမ်ားကုိလွဴဒါန္းသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ သုဒတၱသည္ေနာက္ပုိင္းတြင္
အနာထပိ႑ိက သူေ႒းၾကီးအၿဖစ္ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့ရပါသည္။
သူေ႒းအနာထပိ႑ိကသည္ ကိစၥတစ္ခုခုနွင့္ သူ၏ေယာက္ဖေတာ္သူ ရာဇာဂိရဟ(ရာဇၿဂိဳလ္)ၿမိဳ႔ေနဓနပါ
လထံသြားေရာက္ခဲ့သည္။ေယာက္ဖဓနပါလေနအိမ္မွ ၾကီးၾကယ္ခမ္းနားလွသည့္အခမ္းအနားတစ္ခုကုိက်င္း
ပၾကရန္ ေနရာထုိင္ခင္းမ်ားကုိစိစသ္ေနၾကသည္ကုိၿမင္၍"အေဆြေတာ္တုိ႔ ရာဇၿဂိဳလ္-ဘုရင္မင္းၿမတ္မ်ား
အခမ္းအနားသုိ႔ၾကြေရာက္ရန္အစိအစသ္မ်ားရွိပါသလား-ဟူ၍ေမးၿမန္းစုံစမ္းသည့္အခါ သူ၏ေယာက္ဖဒန
ပါလက မဟုပ္ပါ ရွင္ေတာ္ၿမတ္ တထာဂတ ဗုဒၶက တရားေဟာၾကြမည္ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာၿပေလသည္။
ဓနပါလထံမွ ထုိသတင္းကုိၾကားရ၍ အနာထပိ႑ီတသည္ သာ၀တၳိသုိ႔မၿပန္ပဲ ထုိေနရာမွာပင္ ဆက္လက္
ေန၍ ၿမတ္စြာဘုရား၏တရားေဒသနာေတာ္ကုိ နာၾကားခဲ့သည္။ဗုဒၶၿမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေပးသည့္တ
ရားတုိ႔ကုိ အားက်၍ အနာထပိ႑ိတသည္ ဘုရားအားသာ၀တၳိသုိ႔ၾကြ၍ တရားခ်ီးၿမွင့္ေပးပါရန္ ဖိတ္မံတက
ၿပဳခဲ့သည္။ဘုရားရွင္သည္လည္း သူေ႒းၾကီး၏ ဖိတ္မံတကၿပဳညခင္းကုိ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ေန၍လက္ခဲ့ေလ
သည္။ သာ၀တၳိသုိ႔ၿပန္လာၿပီး ဗုဒၶသိတင္းသုံးနုိင္မည့္ေနရာဌါနေကာင္းတစ္ခုကုိအနာထပိ႑ီတရွာေဖြေလ
ေတာ့သည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Thursday, 13 June 2013

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဖူးေမ်ွာ္ရာရွစ္ဌာန အပုိင္း ( ၄ ၂ )

အရွင္ၿမတ္ဗုဒၶဤေနရာသုိ႔ မေရာက္ခင္ကာလက ဆေဟ့(ထ္) (ေဇတ၀န)မွာသမုိင္း၀င္ဌာနတစ္ခုဟူ၍
ေက်ာ္ၾကားမူမရွိခဲ့ေခ်။ ထုိေနရာသုိ႔ဗုဒၶမေရာက္မိကာလက ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္တုိ႔သာ ၾသဇာေဘာင္းခဲ့ၿပီး
၎တုိ႔၏ ၂၄ ၾကိမ္ေၿမာက္ ဘုရားရွင္မဟာ၀ိဟာရ၏ကမၼဘူမိ ၿဖစ္ခဲ့သည့္ ဆေဟ့(ထ္)သည္ဂ်ိန္းတီတၤကာရ
ၿဖစ္ခဲ့သူသမၻ၀နာထႏွင့္ စႏၵပရဘတုိ႔၏ ေမြးဖြားရ ဇာတိေၿမလည္းၿဖစ္ခဲ့သည္။
             သူေ႒းၾကီးအနာထပိႏၵ၏  ဖိတ္ၾကားခ်က္အရရွင္ေတာ္ဗုဒၶသည္ ပထမဦးဆုံး သာ၀တၳိသုိ႔ေရာက္
ရွိခဲ့ပါသည္။ သာ၀တၳိသုိ႔ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဗုဒၶၾကြေရာက္လာၿခင္းသည္ သမုိင္း၀င္အၿခင္းအရာတစ္ခုၿဖစ္သည္
ထုိအၿခင္းအရာကုိ ဗုဒၶက်မ္းဂန္မ်ားမွာ တိက်စြာေဖာ္ၿပထားသည္ကုိ ေတြ့ၿမင္နုိင္သည္။ ထုိစဥ္ကာလက
သာ၀တၳိၿပည့္ရွင္ၿဖစ္ခဲ့သူ ပရေသနာဇိတ(ပေသဏဒီ) မင္းၾကီးသည္လည္း အေစာပုိင္းက ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္
တစ္ဦးၿဖစ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားကုိ နာၾကားရ၍ဗုဒၶဘာသာသုိ႔သက္
၀င္ယုံၾကည္လာၿပီး ၿမတ္ဗုဒၶအားအလြန္အမင္း ၾကည္ညိဳကုိးကြယ္လာခဲ့ေသာ မင္းေကာင္းမင္းၿမတ္တစ္ပါး
အၿဖစ္ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့သည္။
                  ၿမတ္ဗုဒၶသည္ မိမိဘ၀၏ ၄၅-၀ါအနက္-၂၅ ၀ါကုိ သာ၀တၳိ၌သီတင္းသုံးခဲ့သည္။ သုိ႔ၿဖစ္ပါ၍
ပိဋကတ္သုံးပုံက်မ္းမ်ား၌ စုစည္းထားသည့္ တရားေတာ္မ်ားအနက္အေတာ္မ်ားမ်ားတုိ႔ကုိ ဗုဒၶက သာ၀တၳိ
ၿပည္ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူခဲ့သည္ ထုိအခ်ိန္ကာလတြင္ေဟာၾကားခဲ့သည့္တရား
ေတာ္မ်ားၿဖစ္ၾကသည္။ သံယုတၱနိကာယ္ ႏွင့္အဂၤုတၱရနိကာယ္မ်ားတြင္ စုစည္းထားသည့္ သုတၱံမ်ားအနက္
၇၅% ေသာ သုတၱံတုိ႔ကုိ ၿမတ္စြာဘုရားက သာ၀တၳိၿမိဳ႔ရွိ ေဇတ၀န္ နဲ့ ပုဗၼာရာမ ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိ႔တြင္ေဟာ
ၾကားခဲ့ပါသည္။ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ က်မ္းၿမတ္သည္ မဇၥ်ိမနိကာယ္က်မ္း၌ေဖာ္ၿပထားသည့္ သုတၱံေပါင္း-
၁၅၂ တုိ႔အနက္-၆၅ ခုေသာ သုတၱံတုိ႔ကုိ ၿမတ္ဗုဒၶက သာ၀တၳိ၌ ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။ ဘိကၡဳသံဃာမ်ား
လုိက္နာက်င့္သုံးေသာ ၀ိနယႏွင့္သက္ဆုိင္သည့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိေဇတ၀န္ႏွင့္
ပုဗၼါရာမေက်ာင္းတုိ႔တြင္ သတ္မွတ္ၿပဌါန္းခဲ့သည္။
              သာ၀တၳိၿမိဳ႔သားအေပၚ "အာဇိ၀က" ေခၚတရားဂုိဏ္းသားတုိ႔၏ၾသဇာကလည္းေညာင္းခဲ့သည္။
၎တုိ႔၏ အာစရိယၿဖစ္သူ ေမာကၡေဂါႆလသည္း သာ၀တၳိ၌ပင္ေမြးဇါားခဲ့သည္။ သူသည္ မိမိ၏တရား
ေဒသနာကုိ အမ်ားအားၿဖင့္"ကုမၻရ"ေခၚအုိးသည္တုိ႔၏ မ်ီဳးႏြယ္စုမ်ားအၾကား သြန္သင္ၿဖန့္ခ်ိခဲ့သည္။သာ
၀တၳိ၏ဓမၼသမုိင္းတြင္"ပုံဏပႆပ"သည္ အရွင္ၿမတ္ဗုဒၶႏွင့္ တရားဓမၼအေၿခအတင္ေၿပာဆုိမူ ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခု
ၿပဳခဲ့သည္။ ယင္းၿပိဳင္ပြဲတြင္ပုံဏကႆပ ရွုံးနိမ့္သြားခဲ့ရသၿဖင့္ ေနာက္ပုိင္းကာလတြင္ သူကုိယ္သူ သတ္
ေသသြားေၾကာင္း အခ်ိဳ႔စာေပက်မ္းဂန္မ်ားတြင္ ေရးသားေဖာ္ၿပထားေၾကာင္းေတြ႔ရွိရသည္။
                                               မေဟ့(ထ္)
 မေဟ့၉ထ္)မွာ ႆရ၀တိၿမိဳ႔ေဟာင္းတည္၇ွိခဲ့ရာ ေနရာၿဖစ္သည္။ဤေနရာသည္ အဓိရာ၀တီလက္ရွိ
(ရာပေဒတီ)ၿမစ္၏ ေတာင္ဘက္တြင္တည္ရွိခဲ့ပါသည္။ ယခုေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၏ေၿမာက္အရပ္တြင္
ေတြ႔ရွိရသည့္ ၿမိဳ႔ပ်က္တုိက္ပ်က္တုိ႔ေနရာမ်ားမွာ ေရွးေဟာင္း ႆရ၀တိၿမိဳ႔တည္ေနရာပင္ၿဖစ္သည္။၎
ၿမိဳ႔ကုိ ၅ . ၃ ကိလုိမိတာခန္႔ရွည္လ်ားသည္ေၿမနံရံတြင္ အ၀င္ အ၀မ်ားၿဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေၾကာင္း ၿမင္ေတြေပနုိင္သည္။ယင္းအ၀င္၀တံခါးမ်ားကုိ အီမလီတံခါး၀၊ ရာဇဂဎတံခါး၀၊ေနာ္ဆဟ၀ါ တံခါး၀၊ကာႏၵ
ဘာရီတံခါး၀ႏွင့္ ေသာမနာထတံခါး၀ စသည့္အမည္နာမမ်ားၿဖင့္ ေခၚေ၀ၚၾကပါသည္။ လက္၇ွိအခ်ိန္အထိ ထုိေရွးေဟာင္းႆရ၀တိၿမိဳ႔ေနရာအတြင္း ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္
တုိ႔၏ဘုရားေက်ာင္း ႏွစ္ခုေနရာတုိ႔ တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိထားပါသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းေထာ္)


>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>