Showing posts with label ဘာသာေရးပုိ့စ္. Show all posts
Showing posts with label ဘာသာေရးပုိ့စ္. Show all posts

Friday, 6 April 2012

ေက်ာက္ကြင္းအေရးေတာ္ပုံ(ၿဖစ္ရပ္မွန္) အပုိင္း ၁၆

ဗုဒၶဘာသာကုိ ဆရာဦးသာဒင္ ေ၀ဖန္သြားတဲ့ေနရာမွာ ပဋိသေႏၶခန္းကစၿပီးေတာ့ ဗုဒၶကုိတြယ္သြားပါတယ္။
ကေလးေတြစကားနုိင္လုေၿပာသလုိ ေၿပာစတမ္းသာဆုိရင္ ဗုဒၶဘုရားေလာင္းရဲ့ ခမည္းေတာ္နဲ့ မယ္ေတာ္သာ
ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ မိဖုရား၊ ဆရာၾကီးတုိ့ရဲ့ ဘုရား၊ ေယရွူ့ရဲ့ အေဖနဲ့အေမကဘယ္သူေတြလည္း၊ ဘယ္တုိင္းၿပည္က
ဘုရင္ႏွင့္မိဖုရားလဲလုိ့ ေၿပာခ်င္ေၿပာနုိင္တာေပါ့။ ဆရာဦးသာဒင္ ဦးပဥၹင္းေမးပါရေစ။အဲဗုဒၶ၀င္မွာပါတဲ့အတုိင္း
ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္တုန္းက ေဟာခဲ့တယ္ဆုိတာကုိ အေထာက္အထားအခုိင္အလုံႏွင့္
ေၿပာနုိင္ပါသလား။ အခုိင္အလုံၿပနုိင္ပါသလား။ အခုိင္အလုံၿပနုိင္ရင္ ဦးပဥၹင္းမွားေၾကာင္း ဦးသာဒင္ကုိ၀န္ခ်
ေတာင္းပန္ပါ့မယ္။အမွန္ ဗုဒၶ၀င္ဆုိတာ (ဗုဒၶ၀ံသအဌကထာ)ကုိၿမန္မာလုိၿပန္ၿပီး ေရးထားတဲ့က်မ္းပါ။ေရးသား
သူကေတာ့သီဟုိဠ္ရဟန္းေတာ္အရွင္ဗုဒၶဒတၳပါဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ၿပဳၿပီး ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္မွာ ေပၚေပါက္
တဲ့ ပါဠိပညာရွင္ သီဟုိဠ္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးသာၿဖစ္ပါတယ္။  " ေနာက္နလာဋဓာတု၀င္၊ မဟာ၀င္၊ဒီပ၀င္၊
ေဗာဓိ၀င္၊ဒါဌာဓာတု၀င္ဆုိတာေတြကုိလည္း သီဟုိဠ္ ရဟန္းေတာ္အရွင္မဟာနာမဆုိသူက ေရးသားခဲ့တာပါ
အဲဒီစာေတြနဲ့ တခ်ီဳ့ အဌကထာ၊ ဋိကာေတြကုိ တုိက္ဆုိင္ၾကည့္ရွူ့ၿပီးေတာ့ ဗမာရဟန္းေတာ္ၿဖစ္တဲ့ က်ီးသဲ
ေလးထပ္ဆရာေတာ္က(ဇိနတၳပကာသနီက်မ္း) ကုိ ေရးသားၿပဳစုခဲ့တယ္။ ေနာက္(မာလာလကၤရ)တုိ့
(တထာဂတဥဒါနဒီပနီ) တုိ့ဆုိတာေတြလည္းရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီက်မ္းက စကားေတြကုိ ဦးသာဒင္ကဗုဒၶဘု
ရားေဟာပါတယ္ဆုိၿပီး ေ၀ဖန္သြားတာကုိေတြ့ရပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ့ တရားေတာ္ႏွင့္ စာေရးဆရာေတြရဲ့
အဌကထာ၊ ဋိကာ စတာေတြကုိ အတူတူခ်ည္းပဲထင္ၿပီး ေၿပာေနၾကရင္ေတာ့ ၿဖစ္မွာမဟုပ္ပါဘူး။အလြန္မွား
ပါလိမ့္မယ္။ ဦးသာဒင္တုိ့ အင္မတန္အထင္ၾကီးတဲ့ အေနာက္တုိင္းက ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္ပညာရွင္ေတြ
ကထဲ ဗုဒၶဘာသာ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြကုိ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ၾကီး ေလ့လာမိတဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြဟာ ဘယ္ဟာဗုဒၶဘုရား
ေဟာအစစ္၊ ဘယ္ဟာက ေနာက္စာေရးဆရာရဲ့ လက္ရာပဲဆုိတာကုိ ခြဲၿခားနုိင္ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶဘာသာသုိ့ကူး
ေၿပာင္းခဲ့ၾကတာေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အဲဒါကုိ ဦးသာဒင္တုိ့ အထူးသတိၿပဳဖုိ့ေကာင္းပါတယ္.....။
"စိနၱတံ သတၱသေခ်ၤယ်ံ အစရွိတဲ့ ဂါထာဟာ ဇာတတၱကီေသာတတၱကီက်မ္းေတြထဲမွာပါတာ၊ပိဋကတ္ထဲ
မွာပါတာမဟုပ္ဘူး။ ေအာင္ၿခင္းရွစ္ပါးတုိ့ ၀ိဘက္ေတာ္ ၁၂ ပါးတုိ့ဆုိတာတာ၀တိံသာနတ္ၿပည္ကိစၥဆုိတာ
စာေရးဆရာေတြရဲ့ လက္ခ်က္ေတြပါ။ ဘုရားေဟာမဟုပ္ပါဘူး သစၥကပရဗုိဇ္ႏွင့္ ဗုဒၶဟာ အနတၱ၀ါဒကိစၥ
ေမးတာ၊ဥစၥကက အားလုံး၀န္ခံရတယ္။ အနတၱသာ မွန္ပါတယ္လုိ့ ေနာက္ပုိင္းသိၾကားမင္း ပါလာတာက
ၿဗဟၼာဏ၀ါဒီေတြ ထုိးထည့္ေပးတာ။ ဗုဒၶနဲ့ ဘာမွမဆုိင္ပါဘူး"။
              " ပထမဆုံး ဘုရားဘယ္သူဗ်ာဒိတ္ေပးသလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ဆရာၾကီးတုိ့ရဲ့ ထာ၀ရဘုရားကုိ
ဘယ္သူဖန္ဆင္းသလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းနဲ့ပဲေၿဖလုိက္ပါတယ္။ " ဦးသာဒင္တုိ့ ဓမၼဆရာေတြဟာ ပိဋကတ္ကုိ ေစ့
ေစ့စပ္စပ္ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာခဲ့ပုံမရဘူး။ သုေတသန လုပ္ဖုိ့ဆုိတာေတာ့ အေတာ္ကေလး ေ၀းပုံရပါ
တယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ့လဲဗုဒၶရဲ့ တရားေတာ္အစစ္ စာေရး ဆရာေတြရဲ့ စာကုိအားလုံး အတူတူပဲလုိ့ေၿပာတာေပါ့
အဲလုိေၿပာစတမ္းဆုိရင္ ခင္ဗ်ားတုိ့ရဲ့ သမၼာက်မ္းစာေတြကုိလည္း ေၿပာစရာေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။
          "ဥပမာ..ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၃၅၀ ခုႏွစ္ေလာက္ ပထမဆုံး အဂၤလိပ္ဘာသာအၿဖစ္ၿပန္ဆုိေရးသားတဲ့
(၀င္ကလစ္ဖ္)ရဲ့ " ဘုိင္ဘယ္လ္"ေခၚတဲ့ သမၼာက်မ္းစာကုိ"တင္ေဒလ္"ရဲ့ ေနာက္မွေပၚတဲ့ သမၼက်မ္းစာနဲ့
တုိက္ၾကည့္ရင္ ကြဲလြဲေနတာေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနတာကုိ ေတြ့ရပါမယ္။ အဲဒီလုိ "ဗာေဒးလ္"ရဲ့ သမၼာက်မ္းစာ
လည္း တမ်ီဳးၿဖစ္ေနၿပန္တယ္။ အဲဒီလုိ ကြဲလြဲခ်က္ေတြကုိ မစဥ္းစားမဆင္ခ်င္ဘဲနဲ့ အကုန္လုံးကုိသိမ္က်ဳံးၿပီး
ခရစ္ေတာ္က ဒီအတုိင္း ေဟာခဲ့တယ္ဆုိရင္ ဦးသာဒင္တုိ့ ၾကီဳက္ပါ့မလား.."တင္ဗဒးလ္"ရဲ့ သမၼက်မ္းစာကုိ
လည္း ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၅၆၀ ေလာက္မွ"မုိင္းလ္စ္ကုိဗားေဒးလ္"က ၿပီးေတာ့ ၿပဳၿပင္ေရးတာကုိေတြ့ရၿပန္ပါ
တယ္။ အဲဒီႏွစ္ေယာက္မွာပဲ ဒီဆရာေတြရဲ့ ေရးသားခ်က္ေတြဟာ ခရစ္ေတာ္ရဲ့တရားမ်ားကုိ ယုတၱိကင္းမဲ့
ေစတယ္။လြဲမွားေစတယ္ဆုိၿပီးေတာ့"တင္ေဒးလ္"က"ဟီးဘရူး"က်မ္းကုိအေၿခခံၿပီးေရးတဲ့ "ဘုိင္ဘယ္လ္"
ထဲမွာ"ေဂ်ရုဆလင္"ၿမီဳ့ၾကီးကုိ သမုဒၵရာနဲ့ ေရလြမ္းသတ္တယ္လုိ့ ေရးတဲ့အခန္းကုိ "မာတင္လူသာ" တုိ့က
မၾကီဳက္ၾကဘူး။ ဒါနဲ့ ဒီအခန္းကုိ ၿပဳၿပင္ၿပီး ေရးလုိက္ၾကတယ္။
                "အဲဒါေတြကုိၾကည့္ရင္ ခရစ္ယာန္ေရွ့က်မ္းစာမွာပဲ တစ္က်မ္းနဲ့တစ္က်မ္း ကြဲလြဲခ်က္ေတြမတူ
တာေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါမ်ီဳးေတြေလ်ွာက္ေၿပာေနၾကရရင္ ခရစ္ယာန္ထာ၀ရဘုရားဟာ ေမတၱာနဲ့ဂရုနာကုိ
အရင္းခံတယ္လုိ့ တဖက္ကေၿပာၿပီးေတာ့ တစ္ဘက္မွာ လူေတြကုိ မညွာမတာ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္ခဲ့
တယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြအမ်ားၾကီး ရွိေနေလတာ့ ခုနားက ဆရာၾကီး ဦးသာဒင္ေၿပာခဲ့တဲ့ဗုဒၶ၀င္
အရ ေရွ့နွင့္ေနာက္ မညီတဲ့ အခ်က္မ်ားဟာ စာေရးဆရာေတြေၾကာင့္သာ ရွိေနတယ္ဆုိတာလယ္ၿပင္ဆင္
သြားသလုိထင္ရွားလွပါတယ္။ အဲဒီလုိ မညီတာေတြကုိထားၿပီးေတာ့ ဦးပဥၹင္းတုိ့ရဲ့ ဗုဒၶေဂါတမဟာ ဘယ္
ေနရာမွာ ဘယ္သူရဲ့ အသက္တစ္ေခ်င္းကုိ သတ္ခဲ့ဖူးပါသလဲ။ ဖ်က္စီးခဲ့ဖူးပါသလဲ။ ဗုဒၶေဂါတမကုိ ထား
လုိက္ပါဦး ဗုဒၶေဂါတမရဲ့ တပည့္သာ၀က ရဟႏၱာထဲက ဘယ္သူဟာ သူတစ္ပါး အသက္ကုိသတ္ဖူးပါသ
လဲ။တစ္ခုေလာက္မ်ားရွိရင္ ေတြ့ရင္ေၿပာစမ္းပါလုိ့ ဆရာၾကီး ဦးသာဒင္ကုိ ဦးပဥၨင္း ေမတၱာရပ္ခံလုိက္ပါ
တယ္။  အဲဒါတြင္ မဟုပ္ပါဘူး ဗုဒၶသာသနာေတာ္ရဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ သက္တမ္းအတြင္းမွာဗုဒၶ
သာသနာေတာ္အတြက္ ဆင္ႏြဲရတဲ့စစ္ပြဲမ်ီဳးရွိခဲ့ဖူးပါသလား။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ သာသနာၿပုလုပ္ငန္း
အတြက္ စစ္တုိက္ခုိက္ရတယ္ သတ္ၿဖတ္ရတယ္။ ေငြေၾကးနဲ့ ရာထူးနဲ့ ၿဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ၿပီး သိမ္း
သြင္းခဲ့ရတယ္ ဆုိတာမ်ီဳးမ်ား ဗုဒၶသာသနာ သမုိင္းမွာ ရွိခဲ့ဖူးပါသလား။ေထာက္ၿပစမ္းပါ..ဆရာၾကီးဦးသာ
ဒင္တုိ့က အနႏၱတန္ခုိးေတာ္ရွင္ၾကီး အနႏၱေမတၱာရွင္ၾကီး အနႏၱဂရုဏာရွင္ၾကီးလုိ့ ယုံၾကည္ၿပီး တဖြဖြခ်ီး
က်ဴးေနၾကတဲ့ ထာ၀ရ(ေခၚ) ဌာ၀ယဘုရားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒကာၾကီးတုိ့အလြန္အထင္ၾကီးေနတဲ့
အေနာက္တုိင္းသား ခရစ္ယာန္ဆရာၾကီးမ်ားက ဌာ၀ယကုိ ဘယ္လုိခ်ီးက်ဴးထားတယ္ဆုိတာ နည္းနည္း
တင္ၿပပါ့မယ္။...ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္.........။
အရွင္မုနိႏၵ
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Wednesday, 28 March 2012

ေက်ာက္ကြင္းအေရးေတာ္ပုံ (ၿဖစ္ရပ္မွန္) အပုိင္း ၁၂

ေဟာေၿပာပြဲလုိက္နာရန္စည္းမ်ဥ္း..................
(၁) နံနက္ ၇ နာရီတြင္ ယွဥ္ၿပီဳင္ေဟာေၿပာပြဲကုိစတင္ဖြင့္လွစ္ရန္။
(၂)သဘာပတိအၿဖစ္ ခရစ္ယာန္တုိ့ဘက္မွတစ္ဦး ဗုဒၶဘာသာဘက္မွတစ္ဦး ႏွစ္ဦးတင္ရန္။
(၃)၇ နာရီမွာ ၇ နာရိ ၁၅ မိနစ္အထီ ခရစ္ယာန္သဘာပတိကမီန့္ခြန္းေၿပာၾကားရန္။  (၁၅ မိနစ္)
(၄)၇ နာရိ ၁၅ မိနစ္မွ ၇ နာရိ ၃၀ အထိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သဘညပတိက မိန့္ခြန္းေၿပာၾကားရန္။ (၁၅ မိနစ္)
(၅)၇ နာရိမိနစ္ ၃၀ မွ ၈ နာရိ ၁၅ မိနစ္အထိ ခရစ္ယာန္ဘာသာတုိ့ဘက္မွ ဗုဒၶဘာသာကုိေ၀ဖန္ေဟာေၿပာရန္။
(၆)၈ နာရိ ၁၅ မိနစ္မွ ၉ နာရိအထိ  ဗုဒၶဘာသာဘက္မွ ခရစ္ယာန္ဘာသာဘက္ကုိေ၀ဖန္ေဟာေၿပာရန္။
(၄၅ မိနစ္)
(၇)၉ နာရိမွ ၁၂ နာရိ အထိ ေဟာေၿပာပြဲၾကီးကုိရပ္နားရန္။
(၈) ေန့လည္ ၁၂ နာရီတြင္ ေဟာေၿပာပြဲကုိၿပန္လည္ဖြင့္လွစ္ရန္။
(၉)၁၂ နာရိမွ ေန့ ၂ နာရိအထိ ဗုဒၶဘာသာဘက္မွေ၀ဖန္ေဟာေၿပာရန္။
(၁၀)ေန့လည္ ၂ နာရီမွ ညေန ၄ နာရီ အထိ ခရစ္ယာန္ဘက္မွေ၀ဖန္ေဟာေၿပာရန္။ (အခ်ိန္ ၂ နာရီတိတိ)
(၁၁)ညေန ၄  နာရီတြင္ ႏွစ္ဘက္သဘာပတိမ်ား လက္မွတ္ေရးထုိးထားေသာေဟာေၿပာပြဲရုတ္သိမ္းစာကုိ
ဖတ္၍ေဟာေၿပာပြဲၾကီးၿပီးဆုံဒေၾကာင္းေၾကညာရန္။
ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠ႒ သေဘာတူလက္ခံ၍ လက္မွတ္ထုိးေပးလုိက္သည္။ ညေနဘက္တြင္ ၿပည္၊ ေပါင္း
တည္ ေရြွေတာင္စသည့္ အရပ္ေဒသမ်ားမွ သံဃာေတာ္အခ်ီဳ့ လွည္းမ်ားႏွင့္ေရာက္လာၾကသည္။ ထုိအထဲ
တြင္ ေတာင္ငူၿမီဳ့၊ ေလာကုတၱရာသိမ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ကု႑လလည္းပါလာေလသည္။ အလုိေတာ္
ရဂုိဏ္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ၾကီးကပါ  သေဘာတူႏွစ္သက္ၾကသၿဖင့္ ေဟာေၿပာပြဲၾကီး
တြင္ ဗုဒၶဘာသာတုိ့ဘက္မွ သဘာပတိလုပ္ရန္ ေတာင္ငူဆရာေတာ္အားေရြးခ်ယ္လုိက္သည္။ ဆရာေတာ္
အရွင္ဥကၠ႒သည္မနက္ၿဖန္ပြဲ၌ သဘာပတိမိန့္ခြန္း ၁၅ မိနစ္စာကုိ ေလကုတၱရာဆရာေတာ္နွင့္ တုိင္ပင္ေဆြး
ေႏြး၍ အစီအစဥ္ၿပဳလုပ္ေနၾကသည္။ မ႑ပ္ၾကီး၏ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ကား နက္ဖန္ပြဲအတြက္ ေရာင္းခ်ရန္
စားေသာက္ဆုိင္မ်ား၊ လၻက္ရည္ ဆုိင္မ်ား၊ ေစ်းဆုိင္မ်ားၿဖင့္စည္ကားေနေလသည္။ ခရစ္ယာန္ဆရာၾကီးမ်ား
ကလည္း ဓမၼဆရာ ဦးေအာင္ေရြ၏ ေနအိမ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ေဆာ္နွက္ရန္၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဗုဒၶက်မ္းစာ
အခ်ီဳ့မွ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ စုေပါင္းတုိင္ပင္၍ ရွာေဖြထုပ္နုတ္မွတ္သားခ်က္မ်ားကုိ ေရးကူးေနၾကသည္။
အထူးသၿဖင့္ " ေလာကမ်က္မွန္" စာေစာင္တြင္ပါရွိေသာ ဆရာေတာ္ဦးေညယ်၏ ေရးသားခ်က္မ်ားကုိအဓိ
ကထား၍ ထုိးႏွက္ၾကရန္မွတ္သားေနၾကသည္။အရွင္ဥကၠ႒သည္ ဦးေညယ်ကဲ့သုိ့ပင္ ေၿပာဆုိလိမ့္မည္ဟုယူ
ဆေနၾကဟန္ရွိသည္ ဤအတုိင္းဆုိလွ်င္ သူတုိ့ဘက္မွ နုိင္ဖုိ့ေသခ်ာၿပီ၊ဤသုိ့တြက္ဆ၍ ေၿပာေနရာ ခရစ္ယာ
န္ပရိတ္သပ္မွာအလြန္တက္ၾကြေနေလေတာ့သည္။
                အရွင္ဥကၠ႒၏အေၾကာင္းနွင့္ အရည္အခ်င္းတုိ့ကုိ တိတိက်က်မသီရွိၾကဘဲအထင္အၿမင္ေသး
ေနၿခင္းသည္ သူတုိ့အဖို့ ေနာက္တစ္ေန့တြင္ မဟာအမွားၾကီးၿဖစ္ေၾကာင္းသီရွိရေတာ့မည္ၿဖစ္သည္။
                                  ၿမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၉၈ခု၊ ကဆုန္လၦန္း ၁၂ ရက္၊
                                 ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၉၆၃၊ ေမလ ၁ ရက္ ေသာၾကာေန့၊
                                                  ၀ါဒၿပီဳင္ပြဲၾကီး
ဤေန့ကားၿမန္မာနုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာသနာသမုိင္းတြင္ အမွဳ့ကြန္းတင္ရမည့္ေန့ၿဖစ္သည္။ခရစ္ယာန္တုိ့၏ဖန္
ဆင္းရွင္ ကၠုႆရနိဗၺာန၀ါဒႏွင့္ ဗုဒၶၿမတ္စြာ၏ အနတၱ၀ါဒတုိ့ ယွဥ္ၿပီဳင္ၿပိဳင္ၾကမည့္ေန့ၾကီးၿဖစ္သည္။ေထာင္
ေသာင္းမကေသာပရိတ္သတ္ၾကီး၏ ေရွ့ေမွာက္တြင္ တရား၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ ေဟာေၿပာၾကၿခင္းၿဖစ္၏ တစ္ဘက္
ႏွင့္တစ္ဘက္ ပဋိပကၡမၿဖစ္ၾကဘဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးၾကီး ယွဥ္ၿပိဳင္ောေၿပာၾကရာ ဤၿပိဳင္ပြဲမ်ီဳးကား ၿမန္မာနုိင္ငံ
သမုိင္းတြင္ တစ္ၾကိမ္တည္းသာ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသာ ပထမႏွင့္ ေနာက္ဆုံးယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေၿပာပြဲၾကီးပင္ၿဖစ္
ေလသည္။         (ပရိတ္သတ္ တစ္ေသာင္းေက်ာ္)
ထုိ့ေန့အာရုစ္တက္မွစ၍ ေက်ာက္ကြင္းရြာပတ္၀န္းက်င္ရွိ ရြာမ်ားမွ ေက်ာက္ကြင္းမ႑ပ္ၾကီးဆီသုိ့ ဦးတည္၍
 လာေနၾကသည့္လွည္းသံ လူသံတုိ့မွာ ဆူညံ၍ေနၾကသည္။ ၀က္ထီးကန္ၿမီဳ့မွ ေၿခလွ်င္လာၾကေသာ လူတန္း
ၾကီးမွာလည္း အဆက္မၿပတ္ၿဖစ္ေနသည္။ နံနက္  ၅ နာရီခြဲခ်ိန္တြင္ မ႑ပ္ၾကီးတစ္ခုလုံးၿပန့္သြားေလသည္။
ေနာက္ထပ္ေရာက္လာၾကေသာ လွည္းမ်ားႏွင့္ လူမ်ားမွာ မ႑ပ္အၿပင္ဘက္၀န္းက်င္တြင္ေနရာယူၾကသည္
အခ်ီဳ့မွာထုိင္ဖုိ့ပင္ ေနရာမရ၍ မတ္တပ္ရပ္ေနၾကရသည္။ ေရြေတာင္၊ ၿပည္၊ ေပါင္းတည္၊ေပါင္းတလည္၊ေပါ
က္ေခါင္း၊ ၿမန္ေအာင္၊ ဟသၤတ စေသာ ရပ္ေ၀းေဒသမွာလူမ်ားပါ ေရာက္လာၾကသၿဖင့္ ပရိတ္သပ္တစ္ေသာ
င္းေက်ာ္ရွိမည္ဟုခန့္မွန္းရပါသည္။ သံဃာစင္ေပၚတြင္လည္း အာဂႏၱဳကရဟန္းမ်ားႏွင့္ အလုိေတာ္ရဂုိဏ္း၀င္
သံဃာေတာ္မ်ားပါ ေနာက္ထပ္ေရာက္ရွိလာသၿဖင့္ စုစုေပါင္းသံဃာ ၂၀၀ ေက်ာ္ၿဖစ္သြားသည္။ ရန္ကုန္မွ
ညြန္ၾကားခ်က္အရ ၿပည္ၿမီဳ့မွ ရာဇ၀တ္၀န္ၾကီး ဦးၾကင္၊ တရားသူၾကီးႏွင့္ ပုလိပ္မ်ားသည္ လာေရာက္၍ ေစာင့္
ေရွာင့္ေပးေနၾကသည္။ မ႑ပ္အနီးတြင္ ယာယီစခန္းဖြင့္၍ အရာရွိမ်ားကပါေစာင့္ေရွာက္ေပးေနၾကသည္။
                                                (ၿပိဳင္ပြဲၾကီးစၿပီ)
၇ နာရီထုိးရန္ ၁၅ မိနစ္အလုိတြင္ ခရစ္ယာန္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သံဃာစင္၏ေရွ့တြင္ မ႑ပ္အတြင္းေၿမၿပင္
ေပၚ၌ စီတန္းခင္းထားေသာ ကုလားထုိင္မ်ားေပၚသုိ့ေရာက္ၿပီး စီ၍ထုိင္ေနၾကသည္။ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ့၀င္မ်ား
ကလည္း ေၿမာက္ဘက္ၿခမ္းရွိသံဃာစင္ေရွ့ ေၿမၿပင္ေပၚတြင္တန္းစီခင္းထားသည့္ကုလားထုိင္မ်ားေပၚသုိ့သြား
ေရာက္ထုိင္ေနၾကသည္.သဘာပတိမ်ားအတြက္ေနရာကုိႏွစ္ဘက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အတန္းအလယ္တြင္
စားပြဲတစ္လုံးခ်၍ စားပြဲ၏ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္တြင္ကုလားထုိင္တစ္လုံးစီခ်ထားသည္။ သဘာပတိမ်ား၏ စားပြဲေရွ့တြင္ ခုံၿမင့္တစ္ခုခ်ထား၍ ခုံၿမင့္၏ေရွ့တြင္ စားပြဲတစ္လုံးရွိသည္။ စားပြဲေပၚတြင္ေရခ်ိဳင့္၊ဖန္ခြက္ႏွင့္
စားပြဲတင္နာရိတစ္လုံးကုိတင္ထားသည္။ သာဘာပတိ၏စားပြဲေပးတြင္လည္း ေရခ်ိဳင့္ႏွင္ နာရီတစ္လုံးရွိသည္
        ၇ နာရီအခ်ိန္တြင္ ခရစ္ယာန္သာဘာပတိ ဦးေရြမွန္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ သဘာပတိဆရာေတာ္ဦးကု႑လ
တုိ့သည္ သဘာပတိမ်ားေနရာသုိ့ ၾကြေရာက္လာၾကၿပီး ေနရာယူထုိင္ေနၾကသည္။ ဦးေရြမွန္က ၀ါဒယွဥ္ၿပိဳင္
ေဟာေၿပာပြဲဖြင့္လွစ္ေၾကာင္း ေၾကညာ၍ သဘာပတိမိန့္ခြန္းကုိစတင္ေၿပာၾကားသည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
အရွင္မုနိႏၵ

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

Saturday, 25 February 2012

"ဘုရားမကယ္ႏုိင္သူမ်ား"

ေလာကတြင္ အခ်ိဳ႕သူမ်ားသည္ အေၾကာက္တရား နည္းပါးတတ္၏။ အယုံအၾကည္လည္း နည္းပါးတတ္၏။ လက္ေတြ႕မဟုတ္လွ်င္ မယုံသည္မ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕ဆုိလွ်င္ မည္သည့္ကိစၥမ်ားတြင္ မဆုိ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ပင္ ေျပာဆုိျပဳမူ တုံ႔ျပန္တတ္၏။ အခ်ိဳ႕ကား ယုံၾကည္မႈႏွင့္ အေၾကာက္တရား မရွိ႐ုံမွ်မက အေတြးအေခၚမ်ားပင္ မွားယြင္းသြားကာ ကံတရား၏ သေဘာတရားမ်ား အေပၚတြင္လည္း အေပ်ာ္အျပက္ ကဲ့ရဲ႕တတ္သည္အထိ ျဖစ္တတ္ေပ၏။ ကံကံ၏အက်ိဳးတရားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍လည္း လက္ေတြ႕ မခံရေသးသည့္အခါ ကေလးကလား သေဘာထားတတ္၏။ အခ်ိန္တန္မွ အက်ိဳးေပးတတ္သည့္ ကံတရား၏ သက္ေရာက္မႈတြင္ လက္ေတြ႕မခံ ရေသးသည့္အခါ အယုံအၾကည္ နည္းေနတတ္၏။ ထုိ႔အတူ မိမိ၏လုပ္ရပ္မ်ားတြင္ လက္ယဥ္လာသည့္အခါ အေၾကာက္တရားပါ ေခါင္းပါးလာတတ္၏။ ထုိ႔သုိ႔ေသာသူမ်ားကုိ အျခားသူမ်ားက မေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ “ေဟ့…ေဟ့… အဲဒီလုိ မလုပ္နဲ႔ ငရဲႀကီးလိမ့္မယ္” ဟု ေျပာဆုိသည့္အခါ “ငရဲႀကီးေတာ့ ငရဲေလးကုိ ႏုိင္တာေပါ့..” စသည္ျဖင့္ ျပန္လွန္တုံ႔ျပန္ တတ္သကဲ့သုိ႔ အခ်ိဳ႕က “ဒီလုိမေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြလုပ္ရင္၀ဋ္လုိက္တတ္တယ္..”ဟု ေျပာလာလွ်င္လည္း “၀ပ္လုိက္ရင္ ထေျပးတာေပ့ါ…” စသည္ျဖင့္ သံတူေၾကာင္းကဲြ စကားလုံးမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ေျပာဆုိတတ္၏။ ထုိသူတုိ႔ ဆုိခ်င္သည္မွာ ေလးဘက္ေထာက္ကာ ၀ပ္ၿပီးလုိက္ေနသည့္သူထက္ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ေျပးေနသူက ပုိ၍အလ်င္အျမန္ ေျပးႏုိင္သည့္ သေဘာကုိ ရည္ရြယ္လ်က္ အေပ်ာ္အျပက္ ေျပာလုိဟန္ ရွိေပ၏။ အေပ်ာ္ျဖစ္ေစ၊ အမွန္အကန္ျဖစ္ေစ ထုိသူတုိ႔ ေျပာဆုိၾကသည့္ “ငရဲႀကီးေတာ့ ငရဲေလးကုိ ႏုိင္တာေပါ့၊ ၀ပ္လုိက္ရင္ ထေျပးတာေပါ့” စသည့္ စကားမ်ားသည္ မေကာင္းမႈ၏ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ အေပၚတြင္ အမွန္တကယ္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမရွိ၊ ယုံၾကည္မႈမရွိသည့္ သေဘာကုိ ျပသေနသကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ေနေပ၏။ မခံရေသးသည့္အခါ အေပ်ာ္အျပက္ ျပက္ရဲ႕ျပဳႏုိင္ေသာ္လည္း မေကာင္းမႈ၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈမ်ား အမွန္လက္ေတြ႕ ေရာက္လာသည့္ အခါတြင္ကား ဘုရားပင္ မကယ္ႏုိင္သည္ကုိ သတိမျပဳမိၾကဟန္ ရွိေပ၏။ ဘုရားလည္း မကယ္ႏုိင္၊ သိၾကားလည္း မ မႏုိင္သည့္ သူမ်ားတြင္ အကုသုိလ္ႀကီးသူမ်ား၊ ၀ဋ္ႀကီးသူမ်ား ပါေနသည္ကုိ သတိမျပဳမိၾကဟန္ ရွိေပ၏။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားတြင္ လက္ယဥ္ေနသူမ်ားသည္ မည္သုိ႔ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ မည္သုိ႔ေသာ အရာမ်ားျဖင့္ ျပသေျပာဆုိ ဆုံးမေစကာမႈ သတိသံေ၀ဂရရန္၊ ေနာင္တရရန္ခက္ခဲေနတတ္ၿပီးတစ္ခါတစ္ရံသတိသံေ၀ဂရသေယာင္ရွိတတ္ေသာ္လည္း မထူးဇာတ္ ခင္းတတ္သည္မ်ားလည္း ရွိေနတတ္၏။ ထုိသုိ႔ မေကာင္းမႈဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားတြင္ လက္ယဥ္ကာ မထူးဇာတ္ခင္းေနမိလွ်င္ကားမည္သူကယ္၍မွ်ရမည္မဟုတ္သကဲ့သုိ႔ဘုရားလည္းကယ္၍ရႏုိင္မည္မဟုတ္
သည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါေပ၏။
အခ်ိဳ႕က မေကာင္းမႈ အလုပ္မ်ားကုိ မည္မွ်ပင္ လုပ္ေနပါေသာ္လည္း ႀကီးပြားေနသူမ်ား၊ အစစ အရာရာ အဆင္ေျပေနသူမ်ား၊ မေကာင္းသည့္ အလုပ္မ်ားျဖင့္ အက်ိဳးေပးေနသူမ်ားကုိ ၾကည့္ကာ “ဒီလုိလူေတြက်ေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ..”ဟူသည့္ အေမးမ်ိဳးျဖင့္ ေစာဒကတက္သည္မ်ား ရွိတတ္၏။ စင္စစ္ ထုိသုိ႔ မေကာင္းမႈျဖင့္ ႀကီးပြားေနသူမ်ားသည္ကား ဘုရားကယ္ထား၍ ႀကီးပြားေနသူမ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ အတိတ္ကံ တစ္ခုခုက ျပဳခဲ့သည့္ ေကာင္းသည့္ကံမ်ား၏ အက်ိဳးေပးေကာင္းခ်ိန္ႏွင့္ ယခုဘ၀ ျပဳလုပ္ထားၾကသည့္ အကုသုိလ္ကံမ်ား၏ အက်ိဳးေပးခ်ိန္ မတန္ေသး၍သာ ျဖစ္ပါ၏။ ျမတ္ဗုဒၶက “မေကာင္းမႈျပဳေသာသူပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္းမေကာင္းမႈအက်ိဳးမေပးေသးေသာကာလပတ္လုံး ေကာင္းျ
မတ္ေသာ အာ႐ုံကုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ေသးေၾကာင္း၊ မေကာင္းမႈ အက်ိဳးေပးေသာ အခါ၌မူကား မေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ခံစားရေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ မိန္႔ေတာ္မူထား၏။ ဤစကားေတာ္အရ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈတုိ႔၏ အက်ိဳးေပးမႈသည္ အခ်ိန္ကာလႏွင့္ သက္ဆုိင္ေနၿပီး အခ်ိန္တန္လွ်င္ကား မိမိတုိ႔ လုပ္သည့္ကံမ်ား၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈမ်ားသည္ မိမိတိုထံသုိ႔ ဧကန္မုခ် ေရာက္လာမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ အထူးသျဖင့္ အကုသုိလ္ကံမ်ား၏ အက်ိဳးေပးခ်ိန္သည္ကားအထူးပင္သိသားထင္ရွားလွ၏။အကုသုိလ္အလုပ္၏အက်ိဳးေပးခ်ိန္ ေရာက္လာ
လွ်င္ကားမည္သည့္တံခုိးရွင္မွ်ကယ္မ,၍ ေပးႏုိင္မည္မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာလွ၏။
မွန္၏။အကုသုိလ္အလုပ္မ်ားကုိလုပ္ရင္းအကုသုိလ္ကံ၏အက်ိဳးေပးခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္လာေသာသူမ်ားသည္ကား အကုသုိလ္အလုပ္မ်ားတြင္ သာယာေပ်ာ္ေမြ႕ကာ အကုသုိလ္အလုပ္ကုိ အကုသုိလ္ အလုပ္ဟု မသိဘဲ ထုိမေကာင္းမႈမ်ားေနာက္ကုိ မွားမွန္းမသိ လုိက္ေနမိတတ္၏။ ထုိသုိ႔ မေကာင္းမႈကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လုပ္ေနသူမ်ားသည္ၾကာလာသည့္အခါပညာ၊သတိတရားမ်ားခၽြတ္ယြင္းလာကာအေျပာအဆုိအလုပ္အကုိင္
မ်ားတြင္လည္းအမွားမွားအယြင္းယြင္းျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ ထုိမေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ဘုရားပင္ မကယ္ႏုိင္သည့္ သူမ်ားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားတတ္၏။
မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီးက အကုသုိလ္အလုပ္မ်ားေၾကာင့္ ပ်က္စီးခ်ိန္တန္လာသူမ်ားသည္ ပညာသတိ မရွိျဖစ္ကာ မိမိတုိ႔၏ အေျပာအဆုိ၊ အသြားအလာမ်ားတြင္ အမွားမွား အယြင္းယြင္းျဖင့္ ဘုရားပင္ မကယ္ႏုိင္သူမ်ား အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္ေၾကာင္း မဃေဒ၀ လကၤာႀကီးတြင္ စပ္ဆုိထားသည္ကုိ သံေ၀ဂယူဖြယ္ ဖတ္မွတ္ဖူးပါ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီးက “ၾကမၼာၿငိဳးမွိန္၊ ပ်က္စီးခ်ိန္၌၊ ပညိၿႏိၵ၊ သတိေမွာက္မွား၊ တရားမက်င့္၊ က်င့္ယြင္းခၽြတ္၏။ က်င့္ခၽြတ္ေသာခါ၊ ပညာ အမ်ိဳး၊ တန္ခုိးထိန္ညီး၊ ဘုန္းတန္းႀကီးလည္း၊ ပ်က္စီးၿမဲလွ်င္၊ မခၽြတ္ပင္တည္း။ အၾကင္လူမ်ား၊ ေယာက်္ားမိန္းမ၊ စသည္ထုိထုိ၊ ပ်က္စီးလုိက၊ အဆုိအသြား၊ အမွားမွားျဖင့္ ဘုရားေသာ္မွ၊ ေဟာမရဘူး။” (မန္လည္ဆရာေတာ္)ဟု စပ္ဆုိေတာ္မူထား၏။
ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အဆုိအရ ကံၾကမၼာ တစ္လွည့္ေျပာင္း၍ ပ်က္စီးခ်ိန္ ေစာင္းလာသည့္ သူမ်ားသည္ စူးစမ္းဆင္ျခင္တတ္သည့္ ဉာဏ္၊ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆသည့္ သတိတရားမ်ား ယုတ္ေလ်ာ့လာၿပီး ကုိယ္က်င့္တရားမ်ားပါ ပ်က္စီးခၽြတ္ယြင္းလာကာ ဘုန္းကံမ်ားနည္းပါးလ်က္ ေျပာသမွ်စကား၊ လုပ္သမွ်အလုပ္၊ ႀကံသမွ်အေတြးမ်ားတြင္ အမွားမ်ားျဖင့္သာ မေကာင္းသည့္ ဒုစ႐ုိက္မ်ားတြင္ ဇြတ္တုိး၀င္၍ က်င္လည္ေနမိတတ္ေၾကာင္း၊ ထုိသုိ႔မေကာင္းမႈမ်ားျဖင့္က်င္လည္ေနသူမ်ားသည္ထုိဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားေၾကာင့္ ၾကာလာသည့္အခါ ဘုရားပင္ မကယ္ႏုိင္သည့္ သူမ်ားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားတတ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ နားလည္ႏုိင္မည္ျဖစ္၏။
အမွန္အားျဖင့္အကုသုိလ္ဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားသည္အခ်ိန္တန္အက်ိဳးေပးခ်ိန္ ေရာက္လာလွ်င္ကားယခု
မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာပင္ အက်ိဳးေပးကာ ျပဳလုပ္သူကုိ တစ္ဖန္ပူေလာင္မႈျဖင့္ သက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေစတတ္၏။ ထုိသုိ႔ မေကာင္းမႈ အက်ိဳးေပးကုိ ခံရမည့္သူ ျဖစ္လွ်င္ကား ဘုရားရွင္ အနားမွာပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားမကယ္ႏုိင္သူမ်ား အျဖစ္ အကုသုိလ္ အျပစ္ကုိ ခံသြားရတတ္၏။ ထုိအကုသုိလ္ အျပစ္ကုိ ၀ဋ္တစ္ခုအျဖစ္ ခံစားရကာ ေသၿပီးေနာက္မွာလည္း အပါယ္ဘုံသုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။ဗုဒၶလက္ထပ္က စုႏၵအမည္ရွိသည့္ သူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ စုႏၵသည္ ၀က္ေမြးျမဴကာ သတ္ျဖတ္ေရာင္းခ် စားေသာက္ျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြးေလ့ရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္သူ႔ကုိစုႏၵသူကရိကစုႏၵ၀က္သတ္သမားဟု ေခၚေလ့ရွိၾက၏။ စုႏၵ၀က္သတ္သမားသည္ လယ္သမားမ်ား အစားအေသာက္ ရွားပါးခ်ိန္မ်ားတြင္ ေတာရြာဇနပုဒ္မ်ားသုိ႔ စပါးမ်ားကုိလွည္းအျပည့္တင္ကာစပါးအနည္းငယ္ျဖင့္ ေတာရြာမ်ားမွ၀က္ငယ္မ်ားကုိလွည္းအျပည့္၀ယ္
ယူကာမိမိအိမ္သုိ႔ ေရာက္သည့္အခါအိမ္ေနာက္ေဖး၀က္ၿခံတြင္၀က္မ်ားအသားတုိးေစရန္ ေမြးျမဴေလ့ရွိ၏။ ၀က္မ်ား အသားတုိးလာသည့္ အခါတြင္လည္း ထုိ၀က္မ်ားကုိ မသတ္မီ လက္ေျခေလးဘက္တုိ႔ကုိ တုိင္ေလးတုိင္တြင္ ႀကိဳးျဖင့္တုတ္ကာ အသားအေရ ဆူၿဖိဳးေအာင္ တစ္ကုိယ္လုံး ဖူးေရာင္သည္အထိ ႐ုိက္ပုတ္ေလ့ရွိ၏။ ၀က္မ်ားသည္႐ုိက္ပုတ္သည့္ဒဏ္မ်ားေၾကာင့္ဖူးဖူးေရာင္ေရာင္ ျဖစ္လာသည့္အခါ ပါးစပ္တြင္ ပိတ္မရေအာင္ သံျဖင့္ေထာက္၍ပြတ္ပြတ္ဆူေနသည့္ ေရေႏြးျဖင့္ပါးစပ္အတြင္းမွ ေလာင္းထည့္ေလ၏။ထုိေလာင္းထည့္သည့္
 ေရေႏြးသည္ ၀က္၏အူအတြင္း ပူေလာင္ေပ်ာ္ဆင္းကာစအုိ၀မွအညစ္အေၾကးမ်ားသည္ ေရေႏြးေရႏွင့္အတူ ထြက္က်လာသည္အထိ ပါးစပ္မွ ေလာင္းခ်ေလ၏။ စအုိမွဆင္းလာသည့္ ေရေႏြးမ်ား၏ အေရာင္သည္ အညစ္အေၾကးကင္းၿပီးသန္႔ရွင္းသည့္အေရာင္အျဖစ္ ေရာက္သည့္အထိပါးစပ္မွ ေရေႏြးမ်ားကုိ ေလာင္း
ထည့္ေလ့ရွိ၏။ စုႏၵ၏ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ နာက်င္ပူေလာင္လွသျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ၾကသည့္ ၀က္တုိ႔၏ အသံမ်ားမွာ အလြန္စူညံ က်ယ္ေလာင္လွၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ မခံမရပ္ႏုိင္ဘဲ ေသဆုံးၾကရ၏။ စုႏၵသည္၀က္တုိ႔၏ ေအာ္ဟစ္သံကုိအေလးမထားႏုိင္ဘဲ ေနာက္ထပ္ေရေႏြးပူမ်ားျဖင့္၀က္၏ေက်ာကုန္းထက္မွ ေလာင္းခ်ကာ မည္းနက္ေသာ သားေရတုိ႔ကုိ ကၽြတ္ကြာေစ၏။ထုိ႔ေနာက္ ျမက္မီးျဖင့္အေမြးအျမင္တုိ႔ကုိ ေလာင္ၿမိဳက္ေစကာ အေမြးခြာၿပီး ထက္လွစြာေသာ ဓားသန္လ်က္ျဖင့္ အသားမ်ားကုိ လွီးျဖတ္ကာ ခ်က္ျပဳတ္လ်က္ မိသားစုႏွင့္အတူ ၿမိန္ေရရွက္ေရ စားေသာက္၍ က်န္သည့္အသားမ်ားကုိ ေရာင္းခ်ေလ၏။ ဤနည္းျဖင့္ စုႏၵသည္ ၀က္မ်ားကုိ ေမြးျမဴသတ္ျဖတ္ စားေသာက္ေရာင္းခ် လာခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၅၅)ႏွစ္အထိ ၾကာျမင့္ခဲ့၏။
တစ္ေန႔တြင္ စုႏၵ၀က္သတ္သမားတြင္ အနားေရာဂါ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့၏။ အနာျဖစ္လာသည့္ စုႏၵ၀က္သတ္သမားသည္ ထုိအနာေၾကာင့္ အရွင္လတ္လတ္ ငရဲခံရသကဲ့သုိ႔ အလြန္ပူေလာင္သည့္ ဒဏ္ကုိခံစားေနရ၏။ တစ္ကုိလုံး ပူေလာင္လြန္းသျဖင့္ ေနမထိ ထုိင္မထိျဖစ္ကာ အိပ္မရ စားမရျဖစ္ၿပီး အိမ္၏ေလးဘက္ ေလးတန္တြင္ ေရွ႕ေနာက္ေလးဘက္ေထာက္ကာ ၀က္ကဲ့သုိ႔ ေျပးလႊာရင္း ၀က္ေအာ္သံအတုိင္း ေအာ္ဟစ္ေနရ၏။ မိသားစုမ်ားက အမ်ိဳးမ်ိဳးသက္သာေအာင္ လုပ္ေပးေသာ္လည္း မရဘဲ ပါးစပ္ကုိ ပိတ္မရျဖစ္ကာ ပူေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္ေနခဲ့ရ၏။ စုႏၵ၏ ေအာ္ဟစ္သံကုိ အနီးမွာရွိသည့္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသုံးေနၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဆြမ္းခံသြားစဥ္ ၾကားခဲ့ရ၏။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကား ၀က္ေအာ္သံဟုထင္ကာ စုႏၵအိမ္တြင္ရွိသည့္ ၀က္တုိ႔၏ အသံမွာ ဆူညံလွေၾကာင္း ေျပာဆုိၾက၏။ ထုိအခါ ဘုရားရွင္က ယင္းအသံသည္ ၀က္တုိ႔၏ အသံမဟုတ္ေၾကာင္း စုႏၵ၏အသံသာ ျဖစ္ေၾကာင္းမိန္႔ၾကားကာတရားစကား ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ ျမတ္ဗုဒၶက“မေကာင္းမႈ
 ျပဳလုပ္သူသည္ ဤဘ၀တြင္လည္း စုိးရိမ္ပူေလာင္ရ၏၊ ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း စုိးရိမ္ပူေလာင္ရ၏၊ ပစၥဳပၸန္၊ တမလြန္ ဘ၀ႏွစ္ခုလံုးတြင္လည္း စုိးရိမ္ပူေလာင္ရ၏၊ ထုိသူသည္ မိမိ၏ ညစ္ညဴးသည့္ အကုသုိလ္ကံကုိ ျမင္ရ၍လည္း စုိးရိမ္ရ၏၊ ပင္ပန္းရ၏”စသျဖင့္တရားစကား ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ ဘုရားစကားေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ တရားရသြားၾကေသာ္လည္း စုႏၵ၀က္သတ္သမားသည္ကား ခုႏွစ္ရက္ပတ္လုံး၀က္ကုိသတ္စဥ္က ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္အကုသုိလ္ကံအတုိင္း၀က္ကဲ့သုိ႔ပူေလာင္ျပင္းထန္စြာ
 ေအာ္ဟစ္ၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္အသက္ကုန္ကာအ၀ီစီငရဲသုိ႔က်ေရာက္သြားခဲ့ရ၏။
ဤကား ဓမၼပဒ၊ ယမက၀ဂ္လာ စုႏၵ၀က္သတ္သမား၏ အကုသုိလ္ အက်ိဳးခံစားရပုံ အေၾကာင္း တစ္စိပ္တစ္ေဒသ ျဖစ္ပါ၏။ စုႏၵသည္ ဘုရားလက္ထပ္၊ ဘုရားအနီးမွာ ရွိေနခဲ့ေသာ္လည္း ဘုရားမကယ္ႏုိင္သည့္ အကုသုိလ္ အလုပ္ျဖင့္သာ မိမိဘ၀ကုိ မိမိဖန္တီးသြားခဲ့ရ၏။ ဘုရားကယ္သည္ မကယ္သည္မွာ ပုဂၢိဳလ္ေရးႏွင့္ မဆုိင္ဘဲ မိမိျပဳသည့္ ကံႏွင့္သာ ဆုိင္သည္ကုိ စုႏၵက သက္ေသျပေနခဲ့၏။ မွန္၏။ အကုသုိလ္အလုပ္မ်ား၊ ဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားျဖင့္ ေနသူမ်ားသည္ မည္မွ်ပင္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈရွိေနေစကာမႈ ဘုရားမကယ္ႏုိင္သည့္ သူမ်ားသာ ျဖစ္ပါ၏။ ေဒ၀ဒတ္ထက္ ဘုရားႏွင့္နီးသူ ဘုရားႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ဆက္စပ္မႈရွိသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္မွ် ရွိမည္မဟုတ္ေပ။ ထုိေဒ၀ဒတ္လုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကုိလည္း ဘုရားရွင္က မကယ္မႏုိင္ခဲ့ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ ေဒ၀ဒတ္ကုိ ေဒ၀ဒတ္၏ လုပ္ရပ္မ်ားက သက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေစခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ၏။
ဆုိလုိသည္မွာ ဘုရားမကယ္ႏုိင္သူမ်ားဟူသည္ မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားျဖင့္ က်င္လည္ေနသူမ်ားကုိ ဆုိျခင္းျဖစ္သျဖင့္မေကာင္းမႈလုပ္ကာဘုရားတေနၾကသည္ထက္ဘုရားမ, ႏုိင္ေအာင္၊ဘုရားကယ္ႏုိင္ေအာင္
မေကာင္းမႈကုိ ေရွာင္ၿပီး ေကာင္မႈကုိသာ ေဆာင္ၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းဆုိလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ ေကာင္းမႈရွိသူကုိ ဘုရားစေသာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားက ေစာင့္ေရွာက္ ကယ္မတတ္ေသာ္လည္း မေကာင္းမႈ ရွိသူကုိကား ဘုရားစေသာအရိယသူေတာ္ေကာင္းမ်ားကမကယ္မႏုိင္သျဖင့္မိမိဘ၀ကုိမိမိ၏အလုပ္မ်ားကသာကယ္
မႏုိင္ၾကမည္ကုိသတိျပဳဆင္ျခင္ၿပီးမေကာင္းမႈမွ ေရွာင္ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားၾကရန္လုိေၾကာင္းအသိေပးလုိရင္း
 ျဖစ္ပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ စုႏၵကဲ့သုိ႔ ဘုရားရွင္ႏွင့္ႀကဳံ၊ ဘုရားရွင္ အနားမွာျဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားမကယ္ႏုိင္သူ အျဖစ္ ဘ၀နိဂုံး အဆုံးသပ္သြားရသည့္ သူမ်ား မျဖစ္ၾကေစရန္ မိမိတုိ႔၏ အသိ၊ သတိမ်ားျဖင့္ဘုရားမကယ္ႏုိင္သည့္ အကုသုိလ္အလုပ္မ်ားကုိ မလုပ္မိေအာင္ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိထိန္းသိမ္းကာ ေကာင္းသည့္အလုပ္မ်ားကုိ လုပ္ရင္းဘုရားကယ္ႏုိင္သူ ျဖစ္ေအာင္သာႀကိဳးစားၾကပါဟု ေစတနာစကား ေမတၱာအားျဖင့္တုိက္တြန္းစကား ပါးလုိက္ရပါသည္။
>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>